Slagsm?lsklubben @ Patronaat, Haarlem

Door Ben van Kempen 6 september 2009 Reacties staat uit voor Slagsm?lsklubben @ Patronaat, Haarlem

Deze vrijdag stonden de heren van Slagsm?lsklubben in de Kleine Zaal van het Patronaat in Haarlem om de aanwezigen een unieke vorm van elektronische popmuziek te brengen. Het beloofde van tevoren al een opzwepende avond te worden, en daar zijn de vijf – normaal zes – heren goed in geslaagd.

Buiten het Patronaat viel een stromende regen neer op Haarlem, wat er ongetwijfeld voor zorgde dat de zaal toch wat minder gevuld was dan het had kunnen zijn, maar uiteindelijk liep het nog aardig vol. Het publiek was van tevoren al vol enthousiasme en hier en daar klonken gesprekken over hoe energiek het een vorige keer was – een duidelijke aanwijzing dat de meesten in de zaal de heren al eerder aan het werk hadden gezien.Een half uur nadat de band eigenlijk had moeten beginnen begon het optreden. De vertraging bleek te komen door technische problemen, er was een probleem met de apparatuur en de lift. Natuurlijk kon de band er niks aan doen, maar hier en daar waren de kleren toch klam en kil door het slechte weer. Daardoor was iedereen des te blijer dat met het begin van de optreden de warmte toenam. De vijf mannen kwamen ietwat niet ceremonieel het podium op lopen en maakten muziek op een enorme verscheidenheid keyboards en andere elektronische apparatuur. De bandleden, die qua uiterlijk toch wel stuk voor stuk passen in het cliché idee van hoe een nerd eruit zou moeten zien, hadden allemaal geen vast keyboard of vaste plek. Er werd dan ook zowel tijdens als tussen nummers behoorlijk van plek gewisseld, wat een wat ongestructureerd gevoel gaf. Dat werd ook versterkt door de lichtelijk ongemakkelijke, kneuterige manier van omgang met het publiek. In gebrekkig en onverstaanbaar Engels praatte één van de vijf bandleden tussen nummers door en spendeerde een groot deel van die tijd met flauwe grappen.Deze dingen maakten allen eigenlijk weinig uit. Sterker nog, op een bepaalde manier versterkte het de sfeer. Dit zijn een stel Zweedse jongens die vrolijke electropop maken op hun eigen speeltjes, en daarbij op het randje zitten van herrie maken – en daardoor juist ontzettend geslaagde opzwepende ritmes de zaal in sturen. De bandleden zaten misschien een beetje verstrooid in een eigen wereldje, maar ze nodigden wel het publiek uit om daarbij te komen. Ten tijde van het derde nummer stoomde de zaal dan ook al door het water dat van de woest dansende mensen afkwam.

Het minpunt van de avond voor het publiek was niet het slechte weer, want daar was weinig meer van te merken binnen. Het was ook niet de lastige publieksinteractie, want er was ongetwijfeld charme die er van de heren af kwam en niemand stoorde zich aan het chaotische aspect van de show. Het grootste probleem was dat de show slechts iets meer dan een uur duurde, en dat was met een toegift. Er was dan ook wat licht gemopper toen echt duidelijk was dat er niet meer inzat, ondanks dat de band er toch al vier albums op heeft zitten. Hopelijk spelen de heren de volgende keer wat langer, want dat verdiende het publiek best.

Fotografie: Mirjam van der Veldt

Je kunt geen reactie achterlaten.