Maylene and the Sons of Disaster

Door Marcel Kamphuis 8 september 2009 Reacties staat uit voor Maylene and the Sons of Disaster

mayleneandthesonsDe 29-jarige Dallas Taylor besloot na drie albums met Underoath, iets totaal anders te gaan beginnen. Hij vormde de groep Maylene and the Sons of Disaster en bracht hier onlangs alweer het derde album mee uit. Hoe de zanger terug kijkt op zijn verleden en de toekomst, wat hij vindt van de hokjes-cultuur en hoe het is om Christelijk te zijn? Wij mochten alles vragen en de Amerikaan blijkt erg gul te zijn met zijn antwoorden.

maylroar

Zijn nieuwe groep bestaan bijna vijf jaar en het is opvallend dat het Christelijke element steeds meer naar de achtergrond lijkt te vervagen. “We proberen ons geloof dan ook totaal niet door iemand zijn strot te duwen. Wel hebben al onze nummers betrekking tot ons geloof, maar het is verwerkt op een manier waardoor iedereen zijn slinger eraan kan geven.” Ook iets wat duidelijk te horen is in het nieuwe album, waar alles net weer iets anders en frisser klinkt. “We hebben onszelf iets meer tijd gegund voor het nieuwe album. Ook hebben natuurlijk een aantal nieuwe leden, waardoor er wat nieuwe elementen op te tafel zijn verschenen.” Het schijfje wordt vooraf gegaan met single “Step Up (I’m On It)”, dit terwijl de videoclip en singletjes-cultuur steeds meer aan het afnemen is. “Ik denk dat het nog altijd belangrijk is om op zo’n manier van jezelf te laten horen. De bedoeling is dat er een buzz ontstaan rond je nieuwe plaat. Je wilt uiteraard dat deze zoveel mogelijk aandacht krijgt en opvalt.” In de videoclip gaat het er overigens erg heftig aan toe. “We hebben gekozen voor een remake van de film Deliverance. We zien dit als een geweldige film en wilde graag de gewelddadige scènes uit de klassieker naspelen.”

Hoewel de journalisten en fans de band omschrijven met moeilijke hokjes als “a heavy mix of sleazerock and metalcore, with a lot of southern-rockroots”, kan de zanger het een stuk simpeler. “Ik kan me zeker vinden in zo?n omschrijving, maar we bestempelen het zelf gewoon als metalmuziek afkomstig uit Alabama. Het is zeker goed om verschillende elementen te gebruiken in je muziek, waardoor het inderdaad vaak moeilijk wordt om het duidelijk te kunnen omschrijven.” Op het album is het overigens niet alleen harde muziek wat de klok slaat, maar weet de groep ook regelmatig iets te minderen met bijvoorbeeld een intermezzo. “Dit doen we vooral om ook de andere kant van onze muziek te belichten. We houden van alle soorten muziek en willen dit graag laten zien.”

Vooral de drie gitaristen zorgen voor het uitbundige van de band, maar dit blijkt vooral live goed tot zijn recht te komen. “Het geeft ons een meer entertainende show, waardoor we live komen als een wall of sound.” Tijdens hun optredens is ook humor een zeer belangrijke factor. “Wanneer er een wat gekke en rare spanning hangt, dan worden we inderdaad een beetje goofy om het ijs te breken. Maar bij sommige optredens is het ook juist belangrijk om professioneel en serieus te zijn, dit kunnen we ook heus heel goed hoor.

De heren gaan momenteel met All That Remains, Lacuna Coil en From Sword To Sunrise door Canada en de Verenigde Staten, leuk? “We hebben er erg veel zin in en het gaat echt onvergetelijk worden. We hebben hiervoor een aantal shows gedaan met Emery en hiervan hebben we ook erg genoten. Ook hebben we trouwens nog het plan om jullie richting op te gaan komen, dit eigenlijk nog voor de jaarwisseling. Hopelijk dat dat ons nog gaat lukken…”

Je kunt geen reactie achterlaten.