Red Circuit – Homeland

Door Ben van Kempen 9 september 2009 Reacties staat uit voor Red Circuit – Homeland

Red Circuit is een band met niet geheel onbekende bandleden. Zanger Chity Sompala is onder andere geassocieerd met de bands Avalon en Firewind, waar hij nu niet meer voor zingt, en heeft een krachtige stem die geschikt zou zijn voor zachte bluessupergroup in de progressive power metal, en Homeland is alweer het tweede album na een pauze van drie jaar. én krachtige metal. Keyboarder Markus Teske staat dan weer vooral bekend als de producer van vele bands, waaronder Vanden Plas en Symphony X. Red Circuit is dan ook een klein beetje een

Aan het begin van het album is het talent van de twee bovengenoemde namen ook goed te merken. Het eerste nummer ‘Homeland’ gaat over de Amerikaanse honger naar oorlog in de naam van vrede, terwijl deze oorlog eigenlijk enkel dood brengt. Een heftig – en niet geheel oncontroversieel – onderwerp dat gebracht wordt met veel energie in een nummer waar de viool-achtige geluiden van het keyboard een goede balans vinden met de doordreunende gitaren en drums. De track is misschien wel het hoogtepunt van het album, maar zeker niet het enige sterke nummer. ‘Sun Of Utopia’, ge?nspireerd op de moord op de leider van de oppositie in Pakistan Benazir Bhutto, brengt ons een cynische wereldvisie gegoten in een nummer met een refrein dat de rest van de dag prettig in je hoofd blijft hangen.

Helaas lukt het de band niet om dezelfde kwaliteit het hele album vol te houden. De lyrics blijken niet overal zo sterk en scherp te zijn, al blijven deze over het algemeen nog redelijk goed. Het probleem zit hem vooral in een net te grote mate van herhaalde trucjes met gitaar en keyboard. De tweede helft van het album voelt te veel als de eerste helft van het album. Dit zou nog geen groot probleem zijn als de eerste helft niet gewoon beter was uitgevoerd. Daarbij komt het probleem dat zanger Chity wel een fenomenale stem heeft, maar helaas een licht accent heeft dat op een gegeven moment wel vermoeiend kan overkomen. Het dieptepunt wordt bereikt bij het laatste nummer ‘You Can Sleep While You’re Dead’, waarbij de zanger zelfs een beetje zeikerig klinkt. Het koor van maar liefst 70 stemmen dat in het tweede deel van de song meezingt kan het geheel helaas ook niet beter laten klinken.

Homeland komt dan ook over als een half succesvol album. ‘Homeland’, ‘Eyes of a Child’ en ‘Sun of Utopia’ zijn ijzersterke nummers. Het explosieve ‘Absinth’ en het emotionele ‘The World Forgotten Sons’ zijn ook nog niet mis, maar de rest haalt het niet in vergelijking met deze eerdere nummers. Dat is jammer, want het geeft het idee dat de band ook best een volledig succesvol album had kunnen maken. Homeland is wel de moeite waard, ondanks dat hij in zijn geheel aanvoelt als een puzzel waarbij een paar laatste stukjes missen.

Score: ★★★☆☆

Je kunt geen reactie achterlaten.