All Time Low – Nothing Personal

Door Marco Muhring 16 september 2009 Reacties staat uit voor All Time Low – Nothing Personal

Twee jaar geleden bracht All Time Low hun album tweede So Wrong, It’s Right uit. Hoewel het debuut The Party Scene geenszins opzien baarde, sloeg de mierzoete punkpop van So Wrong, It’s Right in als een bom. Nummers als Six Feet Under the Stars en Dear Maria, Count Me In werden instant klassiekers binnen het genre. Nu is de band terug met een nieuw album. Nothing Personal heet ‘ie en om maar gelijk met de deur in huis te vallen: dit is wederom een bijzonder sterke plaat.

De cd opent met eerste single Weightless, waar na een korte electronische intro meteen het eerste catchy refrein wordt gelanceerd: “maybe it’s not my weekend / but this could be my year” zit vanaf de eerste luisterbeurt in je hoofd. Na het minstens zo aanstekelijke Break Your Little Heart is track drie de tweede single van het album: Damned If I Do Ya (Damned If I Don’t) schopte het zelfs tot plaats 67 in de Billboard top 100. Sowieso is dit album een commercieel succes: in Amerika stond dit album op 1 in meerdere hitlijsten en behaalde het de vierde plaats in de ‘echte’ Billboard 200. Dit waarschijnlijk te danken aan het feit dat er in de eerste drie weken na release meer dan 100,000 platen werden verkocht.

Na het startoffensief, de eerste zes nummers zijn eigenlijk allemaal hits, kakt de plaat toch een beetje in. Zo begint bij Walls de voorspelbaarheid er toch wel een beetje in te komen en is Too Much een misbaksel eersteklas, overigens geproduceerd door R&B-producer The-Dream (waardoor je ook wel een beetje kan bedenken hoe deze ballade klinkt).

Natuurlijk bevat dit album geen ingewikkelde maatsoorten of duizelingwekkende solo’s, maar als je toe bent aan een verdraaid catchy portie hap-slik-weg punkpop ben je bij All Time Low aan het goede adres.

Score: ★★★☆☆

Je kunt geen reactie achterlaten.