Incubate Herman Nitsch @ Tilburg

Door Twan Scheffers en Willem Schutte 21 september 2009 Reacties staat uit voor Incubate Herman Nitsch @ Tilburg

Eindelijk is het zatermiddag, het hoogtepunt van Incubate 2009 gaat plaatsvinden. Herman Nitsch gaat zijn uitvoering delen met iedereen die hier aanwezig wil zijn. Dit ging echter niet zo gemakkelijk dan gedacht. Al voordat er ook maar iets gebeurde was er veel commotie rondom het geslachte varken wat gebruikt zou gaan worden. Dierenactivisten hebben er alles aan gedaan om deze gebeurtenis te voorkomen. Toen ook nog eens de eigenaar van het eigenlijke pand terugtrok, is het even slikken. Zouden deze activisten hun zin krijgen? Gelukkig werd er snel een nieuwe locatie gevonden op de Gasthuisring 58.

Wanneer je bij de poorten rondom het terrein aankomt, staan er zoals verwacht enkele demonstranten met spandoeken en flyers te demonstreren. Maar ook de politie is van de partij. Stiekem is het geheel redelijk lachwekkend om te zien. Wat minder lachwekkend is, is het feit dat er pas om kwart voor vijf mensen naar binnen mogen, in plaats van de aangegeven tijd van vier uur. De rumoerigheid neemt dan tijdens deze drie kwartier steeds verder toe. De zenuwen en spanningen zullen vast meespelen aan het feit dat iedereen stil valt wanneer Herman Nitsch zelf een kijkje komt nemen naar de rij. Wanneer iedereen iedereen naar binnen wordt gelaten, worden zij grondig gefouilleerd. Om dit goed te maken staat er binnen wel een hapje en een drankje klaar. Helaas voor veel fotografen, en mensen die zelf een fototoestel bij hebben, mogen er binnen geen foto’s worden gemaakt. Alleen een paar aangewezen fotografen en cameramannen leggen de gebeurtenis vast. Kijk daarom even op de website van Incubate voor wat beeldmateriaal.

Terwijl de mensen zich binnen verzamelen, wordt er nog druk voorbereidend werk verricht. Emmers vol ingewanden, varkensbloed en water worden versleept. Nitsch zelf zit rustig op zijn stoel. Links boven hem staat een klein orkest die allen een fluitje om hun nek hebben hangen, een ratel-draai-ding vast hebben, sommige hebben een saxofoon en één iemand bespeelt een piano. Ook bij hun gezicht valt de spanning af te lezen, nog steeds is het onduidelijk wat er gaat gebeuren.

Er gaat sowieso iets met het varken gebeuren. Het varken dat met zijn poten is vastgebonden aan een houtenbalk welke is bevestigd aan de staalconstructie in het pand. Hieronder vinden we een vrouw, welke naakt, geblinddoekt en vastgebonden aan een houten kruis, wacht op haar moment om in actie te komen. Even verder vinden we nog een naakte vrouw, eveneens geblinddoekt, maar zij ligt op een tafel. Ze wordt vergezeld door enkele stukken vlees, afkomstig van het net benoemde varken.

Voor de rest vinden we een zevental tafels in de zaal, elk ‘versiert’ met stukken vlees, vis, groentes, fruit en brood. Onder elke tafel, en verspreid door de zaal, liggen witte zeilen op de grond. Niet om te voorkomen dat de grond vies wordt, nee. Deze doeken worden namelijk de kunstwerken, zo vertelt Nitsch ons tijdens zijn inleiding. In gebrekkig en haast onverstaanbaar Duits probeert hij ons uit te leggen wat er gaat gebeuren. Een offer, dat maken we er uit op, hierna gaat de varken naar de slager. Het varken wordt daar gemarineerd om vervolgens op de barbeque te gooien. Zo snoert Nitsch de monden van de demonstranten die preken dat Nitsch dieren enkel gebruikt als/voor kunst.

Bijgestaan door twaalf in wit gehulde mensen strompelt Nitsch naar de eerste tafel. De fotografen staan vervelend in de weg. Zo ziet slechts de helft van de tweehonderd mensen wat er precies gebeurt. De broden, de vissen, de groenten, de stukken fruit en de stukken vlees worden overgoten met liters bloed, water en vet- wat uit het varken is gepompt. Dit alles onder oorverdovende lage tonen van de saxofonisten en pianospeler en de hoge schelle tonen van de fluitjes. De in wit gehulde mannen worden roder en roder en de witte zeilen worden besmeurd met een stinkende mengsel van deze vloeistoffen.

Helaas zien weinig mensen kans om te zien wat er precies gebeurd. Hierdoor lopen veel mensen wat rond, zitten ze op de trap of op een stoeltje en gaan een sigaretje roken. Toch weet Nitsh de aandacht terug te pakken wanneer hij naar het varken gaat. Onze verwachtingen en fantasie?n slaan op hol. Wat gaat er nu gebeuren? Het restultaat: niet veel bijzonders, vergeleken met de rest tot nu toe. Het bloed en water wordt ditmaal via het varken over de vrouw gedruppeld. Het wordt pas echt interessant wanneer het varken naar beneden wordt gehaald, het op de vrouw wordt gelegd en het varken zijn ingewanden terugkrijgt in zijn open gespleten buik. Drie van Nitsch zijn handlangers graaien in de gevulde buik van het varken alsof hun leven er van afhangt. Het is eng om te zien dat er af en toe een glimlachje verschijnt op hun gelaat terwijl het bloed alle kanten uitspuit.

Wanneer zij klaar zijn wordt de vrouw nog eens tegen een muur gezet, vergezeld door een naakte man. Wanneer zij beide liters bloed in hun mond krijgen gegoten, vragen wij ons af of we nog langer blijven. We zijn inmiddels ruim een uur verder en over spektakel valt niet te spreken. Het is kunst, maar veel mensen zullen dit niet inzien. Zo ook wij. Wij laten het besmeuren en ondergooien van naakte mensen met bloed voor wat het is. Met nog een blik op de ‘kunstwerken’- de zeilen en kleren besmeurd met bloed- lopen wij nee-schuddend naar buiten. Het mag dan uniek zijn, boeiend was het zeker niet voor de meeste mensen.

Je kunt geen reactie achterlaten.