Anathema @ Patronaat, Haarlem

Door Ben van Kempen en Mirjam van der Veldt 23 september 2009 Reacties staat uit voor Anathema @ Patronaat, Haarlem

Op de site van het Patronaat werd Anathema beschreven met woorden als ‘beuken’ en ‘doom’. Natuurlijk is dat een deel van de geschiedenis van de band, maar wat bij deze maandagavond met Anathema in de grote zaal blijkt, is dat de band dat deel van hun repertoire onderhand toch echt gewoon thuislaat. Atmosfeer, melodie en emotie, dat is waar het om gaat bij deze band uit Liverpool. Daar blinkt de band pas echt in uit.

De avond begint om half negen echter met een andere band. Terwijl op het scherm achter het podium een maan wordt geprojecteerd zien we een act waarbij Daniel Cavanagh, die tevens gitarist is bij Anathema later op de avond, samen met zanger en gitarist Sean Jude ons prachtige akoestische muziek voorschotelt. Het is Leafblade, een act die net het debuutalbum klaar heeft. De muziek is dromerig en sereen, wat de perfecte aanloop naar Anathema blijkt te zijn. Sean Jude, songwriter en tevens vriend van de heren van Anathema, heeft een stem met een diep karakter, die op subtiele wijze zingt over de natuur. Leafblade is duidelijk ge?nspireerd op een geromantiseerde Keltische wereld, waar de mens nog volop geniet van flora en fauna. Het is alleen al te merken aan de titels van wat van de nummers die we in de drie kwartier horen. Titels als ‘The Roots and The Stones’, ‘The Spirit Of Solitude’ en ‘Rune Song’ geven een goed beeld van wat voor gevoel deze band geeft. Vooral het eerste nummer van deze drie blijkt een nummer te zijn wat iedereen in het publiek stil krijgt. Het is muziek van de wilde, ongerepte natuur en dat bevalt het publiek prima, want het zijn uiterst rijke klanken die de tonen zetten voor een avond waarbij sfeer hoog in het vandaal staat. Als er een punt van kritiek gemaakt kan worden op Leafblade, is dat er wat te weinig diversiteit tussen de nummers lijkt te zijn, maar erg storend is dat niet. Daniel Cavanagh, ook wel Danny genoemd, laat ons weten dat hij snel terug zal zijn “with a much louder band”. Daar wachten we dan ook zonder moeite een half uur op.Als Anathema begint, zien we dan eindelijk de hele familie Cavanagh. Zanger Vincent Cavanagh blijkt al snel weer de absolute rockster. Als het hardere stuk van ‘Closer’ begint, wat de opener van de avond is, wordt alle energie al direct door de band ingezet om het publiek weer even goed warm te krijgen. De charismatische zanger is toch samen met zijn broer Daniel het gezicht van Anathema. Het derde familielid, Jamie, staat met basgitaar voornamelijk in de schaduw. Het is onduidelijk of dit de beslissing van de band zelf is of dat het Patronaat er ook wat mee te maken heeft, maar het is toch een beetje vreemd.We horen een goede verdeling van voornamelijk nummers van de laatste vier albums. Dat het oude materiaal uit de doom metal periode niet gespeeld wordt verrast eigenlijk niemand. We horen wel het nummer ‘Sleepless’, wat nog uit die tijd stamt, maar de versie die de heren ten gehore brengen is de veel modernere versie waarbij de vocalen gewoon clean zijn. De meesten stoort het niet, want de fanbase van weleer is grotendeels vervangen door mensen die helemaal niet zo ge?nteresseerd zijn in dit oudere werk. Waar het publiek op afkomt is de muziek met de dikke laag atmosfeer waar een energie van wanhoop, onrust en frustratie, maar ook pracht en hoop in schuilt. Dit is de muziek van nummers als ‘Lost Control’ en ‘Panic’ aan de ene kant en ‘Temporary Peace’ en ‘Flying’ aan de andere kant. Sfeer is dan ook een belangrijk punt voor de band tijdens het optreden, wat vooral van belang is bij de rustigere stukken, waarbij het belangrijk is dat die volledig tot hun recht komen. Helaas zijn er een paar rotte appels in het publiek. Sommigen roepen ongecontroleerd en onverstaanbaar nummers die ze graag wilden horen, wat toch redelijk zinloos is aangezien de setlist al vast staat voor het begin. Dit is echt geen groot probleem, want dit wordt afgedaan met een: “I have no idea what you’re saying.” Wat wel storend is, is een groepje mannen van middelbare leeftijd die luidruchtig de sfeer verstoren. Tijdens ‘Are You There?’, een nummer komend van ‘A Natural Disaster’, wordt het Daniel Cavanagh iets te veel. Hij speelt het nummer alleen, en had duidelijk al langer last van het groepje aangezien hij eerder tijdens het optreden hier en daar een behoorlijk sacherijnige blijk trok. Het verstoren van dit rustige nummer was echter de druppel die de emmer deed overlopen. De boodschap is duidelijk: “Shut up or fuck off!”. Hierna lijkt het probleem min of meer opgelost en gaat het optreden verder en komt de lieftallige Anneke van Giersbergen, voormalig zangeres van The Gathering, meezingen. Iets eerder zong ze al mee op ‘A Natural Disaster’, maar nu zingt ze met Daniel de cover ‘Blower’s Daughter’, waarvan het origineel van Damien Rice is. De twee leggen uit dat er een album is gemaakt, wat ‘In Parallel’ heet, waar het nummer opstaat. Vervolgens zingt Anneke ook mee op ‘Parisienne Moonlight’. In beide gevallen blijkt dat de toevoeging van Anneke van Giersbergen’s unieke stem een indrukwekkende verrijking van de al prachtige nummers is. ‘Parisienne Moonlight’ vooral wordt gebracht met een uniek gevoel wat deze live versie heel sterk maakt. Uiteindelijk eindigt de avond als Anathema een set van bijna twee uur erop heeft zitten, waarbij een adembenemende atmosfeer wordt gecre?erd. Het is jammer dat er wat mensen waren die deze sfeer niet op de juiste manier kunnen beleven en storend bezig waren naar medebezoekers en bandleden toe, maar over het algemeen was dit een avond waarbij het publiek naar huis ging met een voldaan, dromerig gevoel door de prachtige melodie?n hier en de energieke uitbarstingen daar. Voor de ge?nteresseerden hebben we ook nog de setlist kunnen bemachtigen, waarop duidelijk wordt dat maar liefst 22 nummers de revue hebben gepasseerd, waarbij ook een voorproefje van het nieuwe album mee te maken was.

  1. Balance
  2. Closer
  3. Empty
  4. Lost Control
  5. Angels Walk Among Us
  6. Deep
  7. Oceans
  8. Temporary Peace
  9. Judgement
  10. Panic
  11. A Natural Disaster (with Anneke van Giersbergen)
  12. Hope
  13. A Fine Day To Exit
  14. Flying
  15. Are You There?
  16. Blower’s Daughter (Damien Rice cover with Anneke van Giersbergen)
  17. Parisienne Moonlight (with Anneke van Giersbergen)
  18. Universal
  19. Sleepless
  20. Hindsight
  21. Shroud Of False
  22. Fragile Dreams

Je kunt geen reactie achterlaten.