Renske de Greef – En je ziet nog eens wat

Door Marcel Kamphuis 8 november 2009 Reacties staat uit voor Renske de Greef – En je ziet nog eens wat

De meeste van mijn klasgenoten gingen op reis: rondtrekken, backpacken, couchsurfen. Eén jongen noemde het zelfs soulsearchen, maar iedereen vond hem altijd al een beetje raar. Ik had vorig jaar om de twee weken een mail gekregen van een oudere vriendin die op wereldreis was gegaan. De mailtjes waren niet alleen aan mij gericht, maar ook aan zo’n honderd miljoen andere mensen, en ze bestonden louter uit zinnen als: ‘weet je het verse mangosap druipt nog van mij kin en straks ga ik skydiven en ik heb net geleerd om te duiken – zal ik een tongpiercing nemen? – gisteren was ik naar de ru?nes van Tika en zag ik stromende lava en ik heb gezandboard in de woestijn en toen kwamen er duizenden vleermuizen uit de grot en er was een meer van lijmsteen en ik heb gekayakt met allemaal zoetwaterkrokodillen om me heen nou daaaag!’

Reske de Greef schrijft graag over Afrika, want net als haar voorgaande boek, gaat En je ziet nog eens wat over het warme continent. De opzet is echter totaal anders, nu geen verzameling van columns gebaseerd op haar eigen gebeurtenissen. Haar nieuwste kindje is namelijk niet autobiografisch en noch een verzameling van eerder gepubliceerd werk. Het verhaal gaat over Guusje, die net klaar is met de middelbare school en ‘iets van de wereld wil zien’. Samen met een vriendin en weinig kennis van zaken, vertrekt ze met hoge verwachtingen naar Tanzania. Dit om vrijwilligerswerk te verrichten in een weeshuis. Dat het avontuur veel tegenslagen kent, bewijst al haar eerste kennismaking met de bevolking. Zouden de taxichauffeurs echt zo opdringerig en vervelend zijn als dat Renske ze beschrijft?

De taxichauffeurs blijken uiteindelijk nog het kleinste probleem van de eerste dag. Guusje en haar vriendin zijn namelijk aangekomen midden in het regenseizoen. En al het geld waarvoor ze zoveel hadden gewerkt, wordt al vroegtijdig gestolen wanneer ze even niet goed opletten. De eerste hoofdstukken blijken totaal geen reclame te zijn voor het vrijwilligerswerk in Afrika. Maar zoals de bewoners daar zelf al zeggen: TIA. This Is Africa.

De hoofdrolspeelster ging de reis aan voor innerlijke wijsheid en veel exotische seks. Het doel verloopt echter niet zonder kleerscheuren, Guusje is de Donald Duck van Afrika is geworden. Alles wat fout kan gaan, gaat fout. Dit alles geschreven om de manier zoals we van Renske de Greef gewend zijn: grappig, ontroerend en pakkend. Haar En je ziet nog eens wat is overduidelijk haar beste werk tot heden. En zou ze hiermee dan echt uitgeschreven zijn over Afrika? Is haar volgende boek weer gewoon autobiografisch en over platte seks? We zullen zien.

Score: ★★★★☆

Je kunt geen reactie achterlaten.