Katatonia – Night Is The New Day

Door Ben van Kempen 11 november 2009 Reacties staat uit voor Katatonia – Night Is The New Day

Het heeft drie jaar moeten duren sinds het vorige album, maar Night Is The New Day is dan eindelijk een feit. Met verve doet Katatonia weer waar het goed in is: het kanaliseren van de duistere, negatieve aspecten van het leven in muziek. De atmosferische alternatieve metal van tegenwoordig is ver verwijderd van de doom metal van vroegere tijden, maar dat is eigenlijk maar des te beter, aangezien Night Is The New Day een meesterwerk is geworden.

Er waren nogal wat problemen om uit te vinden hoe Night Is The New Day eruit moest komen te zien. Zo creatief als de heren zijn, hebben ze die blokkades zelf gebruikt om in Night Is The New Day te verwerken. Daar komen nog de angsten en zorgen van de komende tijden – zowel persoonlijk en maatschappelijk – bij. De heren voorzien het verval van de Westerse maatschappij, en daar slaat de titel dan ook onder andere op. Uiteindelijk is Night Is The New Day dan dus ook een heftige plaat, en dat valt te horen. Er zijn veel zachte, maar wel melancholieke en onrustige momenten op het album. Wellicht zelfs wel een tikje te veel, maar meestal werkt dit prima uit. Neem ‘Onward Into Battle’, wat met kalme onrust begint en daarna toewerkt naar een prachtig refrein waarop Jonas Renske’s stem op zijn sterkst is.

Begin echter wel gewoon bij het begin, want ‘Forsaker’ kondigt zich brutaal aan. Dit is de hedendaagse Katatonia op zijn sterkst: rake teksten, een fluwelen stem, briljante harmonie?n met hier en daar een rake uitbarsting. De meesterlijke kwaliteit op Night Is The New Day lijkt met een subtiel gemak te komen die maskeert hoe briljant gevonden sommige nummers zijn, of het nou gaat om het zacht donderende ‘New Night’ of het uitstekende ‘Idle Blood’, waarvan de eerste akoestische noten al direct raak zijn.

Ook al zakt Night Is The New Day nergens in, het album valt hier en daar wel net te veel in herhaling en mist op sommige momenten wat pit. Niet dat de zachte, emotionele momenten niet tot in de puntjes verzorgd zijn, maar omdat de balans wat te veel mist. Dat is jammer, want daardoor is dit album net niet een absoluut legendarisch album in plaats van een ‘gewoon’ meesterwerk. Een meesterwerk, dat is het in elk geval wel, zoals Mikael ?kerfeldt van Opeth eerder al aankondigde. Katatonia, dat als band op momenten verdacht veel op Opeth lijkt, verdient deze lof inderdaad volledig.

Score: ★★★★½

Je kunt geen reactie achterlaten.