Dub Infusions: Distance @ Tivoli de Helling, Utrecht

Door Gastschrijver 15 november 2009 Reacties staat uit voor Dub Infusions: Distance @ Tivoli de Helling, Utrecht

Rond half twaalf lopen we de donkere zaal van Tivoli de Helling binnen. Dubstep is erg populair tegenwoordig en ook vanavond is het in de Domstad redelijk druk. Vooraan staat een groepje jongens in een kringetje te dansen alsof ze op een schoolfeest zijn, verder is de zaal leeg.

Helaas, want Piro is een half uur bezig met zijn set en deze loopt vanaf het begin af aan lekker. Afgelopen zomer wist hij al een goede indruk op mij te maken bij Lockdown en sindsdien is Piro op steeds meer dubstep feesten te vinden. Pas rond half één loopt de zaal goed vol, en dat is jammer want Piro wekt de indruk één van de weinige Nederlandse dubstep dj’s te zijn die begrijpt wat goede dubstep is. Hij heeft een fijne platenkeuze en er zit een goede opbouw in zijn set.

Na Piro nemen Elijah & Skilliam het over. De vergelijkingen met dj’s als The Joker en Terror Danjah waren van te voren al gemaakt en daarom vreesde ik al dat dit niet mijn ding ging zijn. Hier krijg ik helaas gelijk in. Grime is nooit helemaal mijn ding geweest en hoewel Elijah & Skilliam er een aantal leuke platen doorheen gooien, heb ik het al snel gezien. Wat mij betreft had er een andere headliner kunnen staan tussen Piro en Distance. Het publiek lijkt het op dit punt gelukkig niet met me eens te zijn, het staat goed vol en er wordt volop gedanst.

Als Elijah & Skilliam hun laatste plaat op hebben gelegd is het om half drie eindelijk tijd voor de man waar ik (en volgens mij velen met mij) voor gekomen ben: Distance. Toen ik een jaar of drie geleden dubstep begon te luisteren was ik al meteen gek op zijn stijl, en elke keer als ik hem zie draaien gaat het dak er af. Distance begint hard en er ontstaat meteen een pit achter me, iets wat ik nooit helemaal heb begrepen op dubstep feesten, maar het schijnt er bij te horen tegenwoordig. Na deze harde opener doet Distance het iets rustiger aan. Hij zet een chille set neer met veel variatie, de hardere platen op het eind.

Hoewel de Helling altijd garant staat voor een goed geluid krijg ik dit keer hoofdpijn van de sub, en ik ben niet de enige. Daarom breng ik het laatste half uur door in het café, waar ik over de speakers alsnog van het einde van de set van Distance kan genieten.

Tekst: Annemarie Degens

Je kunt geen reactie achterlaten.