London Calling dag 1 @ Paradiso, Amsterdam

Door Marco Muhring en Willem Schutte 21 november 2009 Reacties staat uit voor London Calling dag 1 @ Paradiso, Amsterdam

londoncallingWaar London Calling jarenlang bekend stond als festival waar je de allerhipste gitaarbandjes kon checken kiest het festival steeds meer voor de (op het eerste gehoor) minder toegankelijke bands. De vrijdag van deze tweede editie van 2009 lijkt in het teken te staan van het fuzzpedaal. Waar bands als Sad Day For Puppets, We Were Promised Jetpacks en Alberta Cross ijverig uit het shoegazevaatje tappen, gaan A Place To Bury Strangers en The Twilight Sad een stapje verder: hun muziek gaat af en toe zo hard dat je de term noise zou kunnen gebruiken.

Wij beginnen vandaag met Sad Day For Puppets. De verwachtingen zijn relatief hoog: hun nummer ‘Marble Gods’ op de London Calling sampler laat een frisse mix horen van shoegazepop in de stijl van The Pains Of Being Pure At Heart op z’n Zweeds. Live blijkt de band iets minder indrukwekkend. Brein van de band lijkt de introverte gitarist die helemaal links op het podium staat, die naar goed shoegazegebruik vrijwel het hele podium naar zijn schoenen staat te staren. Wat deze band nekt is het zangeresje. Ze kan er nog zo schattig uitzien maar ze heeft een erg knullige podiumpresentatie en zingt daarnaast regelmatig vals. Helaas geen sterk optreden.

De Schotten van We Were Promised Jetpacks morgen vervolgens de grote zaal openen. Deze band, die nerveuze post-punk combineert met dikke lagen feedback, heeft het laatste half jaar een gigantische groei doorgemaakt: mede dankzij hun uitstekende album These Four Walls en een voorzichtige hype verkochten zij begin september de bovenzaal van Paradiso (wat overigens hun eerste show buiten de UK ooit was) al uit. Vandaag blijkt dat ze ook de grote zaal aankunnen. Hit ‘Quiet Little Voices’ wordt al als tweede nummer gespeeld, waardoor de stemming er al in een vroeg stadium in zit. Minpuntje is dat de meeste sterke nummers in het begin en het midden van de set zitten. Naar het einde toe speelt de band een aantal langzamere nummers waardoor de aandacht van het publiek verslapt en er mensen weglopen. Toch laat We Were Promised Jetpacks een uitstekende indruk achter. In januari zijn ze terug voor clubshows en Eurosonic.

Wat wel vaker problemen oplevert bij London Calling is dat de kleine zaal meer dan propvol staat. Zo ook het geval bij The Leisure Society. Daarom moeten wij de indiefolkband gadeslaan vanaf het grote scherm in de grote zaal. Maar zelfs hier, te midden van het luid sprekende bierdrinkende publiek komt de schoonheid van de nummers over. Naast de zaal staat ook het podium in de kleine zaal vol met maar liefst acht muzikanten. Mede dankzij deze hoeveelheid mensen zou je de band ook kunnen omschrijven als een brave versie van The Arcade Fire. De band houdt er al vrij vroeg mee op: ze spelen misschien zes nummers. Een goede afwisseling tussen al het gitaargeweld deze dag. Ook zij zijn te bewonderen op Eurosonic.

Zou de organisatie van London Calling bewust de stevigste band van de dag programmeren meteen na de rustigste? Hoe dan ook, The Leisure Society is nog nauwelijks afgelopen wanneer het trio van A Place To Bury Strangers aftikt. Waar de band vorig jaar nog de twijfelachtige eer kreeg om de kleine zaal af te sluiten met hun snoeiharde combinatie van post-punk, shoegaze en vooral heel veel noise (rock), staan ze nu geprogrammeerd op de misschien wel meest gewilde spot (grote zaal, circa 21.00). De band speelt een erg sterke show, als publiek kom je terecht in de stroom van geluid die A Place To Bury Strangers heet. Er komen vooral veel nummers van hun nieuwste plaat Exploding Head voorbij, met daarnaast enkele oude krakers als ‘I Know I’ll See You’. Ondanks het feit dat de band bijzonder luid speelt houdt het Paradiso-publiek het behoorlijk lang vol. Fascinerend om te zien hoe het trio geluid (lawaai?) produceert alsof ze met veel, veel meer zijn. Volgende week op Le Guess Who?!

Wederom is het dringen geblazen in de kleine zaal, waar The Twilight Sad begint met spelen. De Schotse band deed in Nederland eerder al tourdata als support van Mogwai en stond op State-X New Forms. In de UK is de band een gevestigde naam; vaak nemen ze We Were Promised Jetpacks mee als support. Het zal dus wel even slikken zijn voor de band dat zij vandaag zijn verwezen naar de kleine zaal terwijl WWPJ in de grote zaal mag spelen. Maar dit betekent niet dat The Twilight Sad een mindere band is. Hun muziek is bij vlagen vergelijkbaar met die van WWPJ, maar dan langzamer, bombastischer en meer gericht op post-rock en dan op –punk. Al halverwege het eerste nummer lopen er mensen weg, die dus helaas puike uitvoeringen van nummers als ‘(I Became A) Prostitute’ en ‘She Would Darken The Memory’ mislopen. Halverwege het optreden is van de oorspronkelijke drukte weinig meer over: de zaal staat misschien halfvol. Maar diegenen die overblijven worden getrakteerd op een meeslepend optreden.

De avond loopt vanaf het begin eigenlijk al vertraging op, die nergens meer wordt ingehaald. Maar het publiek van London Calling lijkt het niets uit te maken. Zij kunnen nog genieten van springbandjes als Little Death, een band waar weinig informatie over de vinden is. Het jonge viertal is een frisse afwisseling naast de vele bands met baarden vandaag. Hun muziek hangt ergens in tussen Sonic Youth en Thermals en te zien aan de cirkelpit die zich vormt vermaakt het publiek zich uitstekend. Maar bij Johnny Foreigner, bekende gast op London Calling, gaat het pas echt los. Vanaf het eerste moment is de kleine zaal een groot duw- en springfestijn. Twee man security heeft waarschijnlijk de instructie gehad om het uitzinnige publiek in toom te houden, maar als de eerste stagediver zich al bij het tweede nummer meldt weten zij ook dat het vechten tegen de bierkaai is. Niet dat de overdadige security nodig is: ondanks dat het publiek door het dolle heen is blijft de sfeer goed.

De eerste avond van London Calling was een succes, met bands die buiten de lijnen durven te kleuren. Morgen onder andere Wild Beasts, Grammatics en Pyramiddd.

Je kunt geen reactie achterlaten.