London Calling dag 2 @ Paradiso, Amsterdam

Door Marco Muhring en Willem Schutte 22 november 2009 Reacties staat uit voor London Calling dag 2 @ Paradiso, Amsterdam

londoncallingroarWaar de London Calling vrijdag vrij veel ‘lastige’ bands had is de zaterdag iets luchtiger geprogrammeerd. Op het programma staan onder andere Bombay Bicycle Club, Wild Beasts en Grammatics.

De avond begint vrij matig. Nadat Beth Jeans Houghton nauwelijks indruk maakt in de kleine zaal speelt The Boxer Rebellion in de grote zaal. De band, allen in strak zwart, speelt muziek die in het straatje Interpol / Editors past. Single ‘Flashing Red Light Means Go’ klinkt goed, de band is strak. Gek is dat er weinig negatiefs op het optreden aan te merken is, maar je toch steeds het gevoel hebt van ‘net niet’. Het blijft niet hangen, beklijft nergens en kabbelt voort. The Boxer Rebellion bestaat sinds 2001 maar de vraag is of ze het ooit echt zullen maken.

Door naar de kleine zaal, die vandaag minder vaak beklemmend druk zal zijn dan op de vrijdag. Een mindere programmering? Waar de dag ervoor The Leisure Society met zijn achten op hetzelfde tijdstip speelden, staat nu slechts Kid Harpoon op het podium. Kid, die eigenlijk Tom Hull heet, is singer-songwriter . Op basis van het nummer ‘Stealing Cars’ (dat op de London Calling sampler stond) lijkt hij van tevoren een van de meest interessante acts. Dat ‘Stealing Cars’ een briljant nummertje is blijkt ook live. De rest van de nummers kan op het eerste gehoor nog niet overtuigen: wat ons betreft komt Tom volgend jaar terug met band om te laten zien dat de rest net zo goed is.

Na een soundcheck die iets uitloopt begint Wild Beasts in de grote zaal te spelen. Volgens sommigen ‘the next best thing’, alhoewel dat er vanavond deels uitkomt. Voor een groot gedeelte van het LC-publiek zal vijfenveertig minuten doorbijten zijn: de band gebruikt graag tegendraadse, mede dankzij de percussie Afrikaans aandoende ritmes. Zij lijken weinig te kunnen met de ‘moeilijke muziek’. Dit London Calling is voor Wild Beasts niet de beoogde zegetocht geworden. Wie weet hebben ze volgende week meer geluk: dan staat de band op Le Guess Who?

Terwijl het publiek bij The Boxer Rebellion en Wild Beasts haar waardering liet blijken door slechts te applaudisseren tussen de nummers door, gaat het bij Bombay Bicycle Club eigenlijk al vanaf meteen goed. In ieder geval: als je hun optreden zou beoordelen op de uitgebreide pit die vanaf moment één voor het podium ontstaat. Want de eerste helft van hun set is dramatisch. Wereldopener ‘Magnet’ valt compleet in het water: zelden was het geluid bij een band zó slecht. Gelukkig draait dit later bij. Tevens speelt de band erg slordig, wat bij bandjes in de kleine zaal nog z’n charme kan hebben maar in de grote zaal verwacht het publiek wel dat er echt een band “staat”. Na de valse start lijkt de band zich toch te herpakken en wordt het warempel een goede show. Het optreden eindigt met een ware stage invasion. Wij zetten ons geld in op volgend jaar Lowlands.

Vervolgens is het van het Paradisobalkon enkele tientallen stappen verwijderd van een mooie plaats bij Grammatics in de bovenzaal. Grammatics is de nieuwe band van zanger Owen Brinley, die met zijn vorige band Colour of Fire al eens op Lowlands stond. Het kwartet schotelt ons een portie intelligente indierock voor, waarin ook scheutjes emo en mathpop terug te horen zijn. De partijen van de celliste zijn een prettige afwisseling naast alle gitaartjes deze avond. Kwalitatief gezien een van de sterkste en afwisselendste optredens van het weekend. In dat rijtje mag je ook best het optreden van Pyramiddd scharen. De electropopband die eerder ook wel bekend stond als Starfucker is het laatste bandje in de bovenzaal van Paradiso dit weekend. Ondanks de vele instrumenten op het podium en het ontbreken van een soundcheck is het geluid meteen al prima. Over de jurkjes en make-up die de band draagt zijn de meningen verdeeld maar het optreden komt goed binnen. De indie-electronica is catchy genoeg voor de meisjes en stevig genoeg voor de jongens. Pyramiddd weet de bovenzaal niet om te toveren tot zo’n heksenketel als Johnny Foreigner de dag daarvoor deed, maar een goede afluister van (in ieder geval ons) London Calling is het wél.

Je kunt geen reactie achterlaten.