A Place To Bury Strangers + Support @ Vera, Groningen

Door Jeffrey Zweep en Remco Brinkhuis 30 november 2009 Reacties staat uit voor A Place To Bury Strangers + Support @ Vera, Groningen

aptbsHet Amerikaanse A Place To Bury Strangers kan al sinds de oprichting rekenen op trouwe volgers. De band, komende uit de New Yorkse underground, staat bekend om hun intense live-shows. Het trio deed Nederland al een paar keer aan dit jaar, onder andere op London Calling en Le Gues Who? Uiteraard kan een bezoekje aan de Groningse Vera niet ontbreken. Wij waren erbij.

Het Rotterdamse AC Berkheimer mag de avond aftrappen. Het viertal doet dit aardig, het materiaal van de band is prima te behappen. Echter vind een groot deel van het publiek het niet zo bijzonder, getuige de drukte bij de merch-stand en aan de bar. Er zijn dan ook weinig mensen die de handjes op elkaar plaatsen, het voelt alsof iedereen nu al wacht op de hoofdact.
4
Langzaam, heel langzaam gaan alle lichten uit in een zaal de zich vult met de rook van de rookmachine’s. Na deze stille intro gaat het licht ook niet meer aan, in elk geval niet op de manier die we gewend zijn in de Vera. De band, en dan vooral frontman Oliver Ackermann nemen het begrip ‘wall of sound’ wel heel erg letterlijk; de band walst met een muur over het publiek heen.

In deze donkere setting weet A Place To Bury Strangers een vrij volle Vera te boeien. Het lichtwerk, met beamer en stroboscoop, helpt hier zeker aan mee, maar het is juist de shoegaze van het drietal wat hier het publiek welhaast in trance krijgt. JSpace mept vakkundig alle gaten dicht, terwijl de baslijnen van Jono MOFO het geheel meer diepgang geeft.
10

Het geluid in de Groningse zaal is bijna te hard, de band werkt het het scheurende gitaargeluid meedogenloos op het gehoor van de bezoeker. Op het moment dat je denkt dat je oren het niet meer doen, schakelt het drietal nog een tandje bij en blaast je helemaal weg. Als de band dan het publiek bedankt en vervolgens niet terug komt voor een toegift, maar wel voor een praatje en een krabbeltje, heb je nog maar weinig woorden nodig om het optreden in z’n geheel te beschrijven: ‘een harde, maar mooie ervaring’.

Je kunt geen reactie achterlaten.