Natuurlijk heeft menig bandje dat zich specialiseert in het zwaardere werk een speciale band met Eindhoven. Het is geen enorm raadsel waar dit mee te maken heeft natuurlijk. Life of Agony is er eentje van. Duidelijk iets wat meespeelt voor de heren, want ook nu doen ze op de de “20 year strong tour” de Effenaar aan. Sterker nog, vanavond speelt de band een van de exclusieve shows waarin hun plaat River Runs Red in zijn geheel de revue zal passeren.
Panic Cell heeft de wat zware taak om het publiek op te warmen vandaag. Zware taak zeg ik, omdat het nogal eens het geval is bij zulke shows dat het publiek niet voor het voorprogramma op komt dagen. Een stuk of twintig enthousiastelingen staat toch mee te brullen en te zwaaien met de band. Een poging een band te scheppen door te referen naar Fields of Rock in 2007 levert ook niet veel op. Toch is er niks mis met de gelikte nu-metal van deze Britten. Meeklappen doet het publiek echter niet. Wanneer de band, die overduidelijk een deal met Jägermeister heeft, dan shotjes van het kruidenbitter uitdeelt schieten de handjes toch hebberig toe. Tja, het zal wel cool zijn om op het podium een fles leeg te lurken met zijn allen, voor de toeschouwer is het ook wat onnozel. Na nog een leuke cover van ‘Crazy’ (Seal) is het toch klaar en begint de zaal pas echt vol te lopen.
Wanneer Keith Caputo, gehuld in een van de lelijkste rode gaastruien allertijden en een tuinbroek, het podium op komt, ziet hij een bomvolle (en uitverkochte) Effenaar voor zich. De heren van Life of Agony zijn megaenthousiast en zonder enige inleiding knalt meteen ‘This time’ er tegenaan. De band hoeft niet eens het publiek op te zwepen want meteen stuitert, beukt en schreeuwt iedereen mee met de band. Meteen stomen de mannen door met ‘Underground’ wat op de volle ondersteuning van de bezoekers mag rekenen, maar goed dat mag je voor waar aannemen bij elk nummer dat vanavond nog uit de speakers knalt. De bekers bier vliegen in grot getale door de lucht, hoort erbij schijnbaar. Net als op de plaat horen we de intronummers tussen de muziek door, de eerste adempauze is dan ook ‘Monday’voor ‘River Runs Red’. Pas na dit nummer richt de band wat woorden tot het publiek. De heren staan vandaag ook in de originele line-up op het podium en zoals het eruit ziet allemaal met evenveel zin. Een uitgelaten Caputo begint voo de gein zelfs wat meppen uit te delen aan bassist Alan Robert. Dat houd natuurlijk weer op als de band verder stoomt met ‘Music and Words’.
Het volume staat goed open, de muziek is lekker zwaar en het publiek vermaakt zich kostelijk. Gitarist Joey Z. babbelt er ook vrolijk op los wanneer de gelegenheid zich voordoet. “Remember Dynamo?” brult hij zelfs. Tijdens ‘Respect’ roept hij op tot een circle pit waar ook dankbaar gehoor aan gegeven wordt. De eerste acte eindigt ook netjes met het bandje van ‘Friday’, afsluiter van het albumd at de mannen vol vuur ten gehore hebben gebracht. Je zou verwachten dat, met de DVD opnames op zaterdag in België, de band zich wel een beetje in zal houden. Niets is minder waar als de mannen nog een toegift spelen met nummers als ‘Other side of the river’ en ‘Love to let you down’. Caputo geeft zich nog helemaal bloot, wanneer hij verteld over de dood van zijn vader. Dit als inleiding voor het nummer ‘the Day he died’, een prachtig moment tijdens dit optreden. Dan is het toch wel weer gedaan voor vandaag, met name Caputo ziet er helemaal kapot uit. Nu kan iedereen vlug naar het Twitterfeest in de kleine zaal…
Fotografie: Paul Verhagen
Je kunt geen reactie achterlaten.