Eindelijk, het festivalseizoen is begonnen. Opener van dit seizoen is zoals getrouw te vinden in Schijndel, Noord-Brabant. De Molenheide is dit jaar wederom omgetoverd tot het landschap van Paaspop. Een landschap welke een fikse metamorfose heeft ondergaan. De tenten hebben bijna allemaal een andere indeling en kleurtje, het terrein is qua oppervlakte uitgebreid, er staan nog meer eetkraampjes, eindelijk zijn er genoeg pinautomaten om munten te halen, de vervelende entree is wat logischer ingedeeld en het Lowlands gevoel is geprobeerd naar voren te brengen. Met veel aankleding, decoratie en extra’s heeft de Paaspop organisatie het terrein weten op te vrolijken, iets dat wel een glimlach deed verschijnen, in tegenstelling tot het sombere weer.
De modder en flinke plassen water neemt een festivalliefhebber zoals het is: het ligt er, je loopt er omheen, of recht doorheen. Wij lopen er omheen, want de opener zouden we graag nog redelijk schoon willen meemaken. Het festival duurt namelijk twee volle dagen, en natte sokken zijn een dooddoener voor je voeten.
The Mad Trist
Opener The Mad Trist weet onze voeten in ieder geval niet warm te houden. Sterker nog, wij zijn onderhand al afgekoeld na het zien van enkele nummers. Nadat deze Nederlandse band een kwartier te laat door Dennis Weening wordt aangekondigd is het uitermate rustig in de Masters Of Rock tent. Staat iedereen nog in de file, in de rij of op de camping? Zo lijkt het er wel op. Eén geluk, zij missen in ieder geval niets. Het geluid doet zwaar afbreuk aan de fijne muziek die The Mad Trist anders weet neer te zetten, vandaag op Paaspop is het gewoon één grote galm.
Customs
Hopelijk is het bij de Main Stage beter vertoeven. Aftrappen met De Jeugd Van Tegenwoordig moet toch een feestje waard zijn zou je zeggen. De Extrema tent stond vorig jaar namelijk afgeladen vol. Niemand kon er meer in, en naar buiten lopen was niet te doen. De Main Stage blijkt echter een te zware beproeving te zijn, of komt het lauwe optreden door het ‘vroege’ tijdstip van kwart over drie? Het enige zonnestraaltje van deze show is het nieuwe nummer van De Jeugd. Het heerlijke, zwoele en zomers aanvoelende nummer moet binnenkort wel een hit gaan worden. Misschien wel dé zomerhit van 2010?
Night Of The Comedy
Helaas legde ons uitstapje naar Born From Pain meteen een ander minpunt van festivals bloot: kiezen. Fakkelbrigade speelt namelijk tegelijkertijd in de Extrema tent. Gelukkig voor deze keer loopt het programma op Paaspop nu al uit. De hip hoppers zijn namelijk nog steeds bezig, en pompen er nog even vier nummers doorheen in dit uitgelopen kwartier. Onder andere ‘Schouders Ophalen’ en ‘Hoedenplank’ zorgen voor een fijne flow en maken ons nieuwsgierig naar het album dat in juni verschijnt.
Jurk!
Aux Raus Deluxe
Het achtergeraken op het schema wordt meteen goed gemaakt nadat Aux Raus slechts enkele nutteloze ombouwminuten nodig heeft. De gabber-party-hardcore is een muziekstroming om op los te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Zonder het Deluxe gedeelte- twee achtergrondzangeressen en een extra gitarist, was de show waarschijnlijk even overweldigend geweest. Nog beter dan de frontman van hardcore band Born From Pain weet Aux Raus meerdere malen een circle pit te claimen, gecrowdsurf te veroorzaken en genoeg sing along’s uit te delen.
Wat wel een wenkbrauw weet te fronsen is het naar beneden trekken van Bastiaan Bosma’s broek. Had deze zanger geen goede voornemens in 2010, en vertelde hij dat zijn broek voortaan aanbleef bij een show van Aux Raus?
Rasti Rostelli
Mocht je na Aux Raus in de feeststemming willen blijven, dan leek het ons nuttig om te gaan kijken bij Memphis Maniacs. Deze band is voor een vaste Paaspopganger geen onbekende naam. De vijf mannen uit Memphis, Nederland brengen een vol uur muziek gevuld met veel, heel veel, smash ups van bekende nummers. Denk in het straatje van AC/DC, Britney Spears, DJ Paul Elstak, Madonna en Daft Punk. Dat is een grote straat en Memphis Maniacs is er de baas.
Accelerators
Circle J
Een van de meest fijne toevoegingen van afgelopen jaren is de Jack Daniels Stage. Dit compacte podium, welke een flinke dosis strakheid uitstraalt, wordt gepresenteerd als het la crème de la crème podium van Paaspop. Stonden hier vandaag onder andere The Van Jets, Customs en gaf Moke hier een speciale backstage show, wij betreden de tent pas tijdens het aantreden van Go Back To The Zoo.
Het is een wonder dat we nog binnen passen met zijn tweeën en dat de vlonders de springende meute weten te houden. De tent schudt, en de vloer veert mee. Go Back To The Zoo weet hun dansbare indie muziek goed te presenteren. Maar drie kwartier speeltijd, is dit niet een beetje te lang jongens? Na een half uur slaat de eentonigheid toe, en met de gedachte in ons achterhoofd dat deze band hun debuut nog uit moet gaan brengen, voorspelt dit niet veel soeps. Moeten ze het dan toch alleen maar hebben van hun twee hits ‘Change’ en ‘Beam Me Up’? Eén ding meegegeven, de heren maken er wel een mooie drie kwartier van, iets dat Year Long Disaster toch net iets minder doet. Komt het daar het overweldigende optreden van Go Back To The Zoo, en valt deze band hierdoor een beetje in het niet?
Hardrock Karaoke
Year Long Disaster
Afsluiter van de Jack Daniels Stage kampt echter met nog serieuzere problemen. Het uitvallen van de stroom zorgt ervoor dat The Hickey Underworld pas tegen de klok van half twee aftrapt. Gelukkig wel de moeite waard om te blijven hangen, maar wel uitputtend na zo’n eerste festivaldag van dit jaar.
The Hickey Underworld
Je kunt geen reactie achterlaten.