Na een fikse wandeling door Amsterdam heb ik dan toch eindelijk Hotel Arena gevonden. Het is de persdag van de Canadese zanger Justin Nozuka. Ik ben ingepland tussen de meidenblaadjes die hem tot hun nieuwste hunk willen maken. Gelukkig heeft dit exemplaar daadwerkelijk talent en maakt hij erg prettige muziek. Zo rond het middaguur schuif ik aan bij de charmante muzikant.
In 2007 werd Justin’s debuutalbum Holly uitgebracht. De nummers waren geschreven van zijn vijftiende tot achttiende en waren dus vrij divers. Met opvallende, gepassioneerde teksten en toch nog jonge leeftijd viel hij op tussen het jaarlijks opengetrokken blik singer-songwriters. Op 12 april aanstaande ligt het tweede werk You I Wind Land And Sea in de Nederlandse schappen. Drie jaar later dus, een tijd waarin vooral veel is opgetreden en gepromoot. En dat met onder andere een aantal nummers die echt een behoorlijk aantal jaar geleden geschreven zijn. Vond hij dat niet vervelend worden? “Ik vond en vind de oudere nummers heel leuk om live te spelen. Ze zijn wel veranderd door de jaren heen, onder andere door dat ik nu met een band speel natuurlijk. Bovendien hebben we eigenlijk alle nieuwe nummers al wel uitgeprobeerd live. Dus ik heb een aardig idee van wat gaat werken en wat niet. Ze zijn ook allemaal wat bijgeschaafd in dat proces.”
Door de jaren heen is Nozuka volwassen geworden. De folk en uptempo nummers van het eerste album hebben nu plaats gemaakt voor een wat nostalgischer soul geluid. Het is een behoorlijke verandering, die het album bovendien een stukje minder commercieel maakt. “Het is een beetje cliché, maar ik heb zoveel geleerd de afgelopen paar jaar. Ik ken nu bovendien veel meer muziek, vooral oudere artiesten zoals Curtis Mayfield en Joni Michel bewonder ik nu heel erg. Zij hebben een soort ‘vibe’ aan hun liedjes mee kunnen geven, hun muziek is heel puur. Dat zie je tegenwoordig veel minder, al vind ik dat bijvoorbeeld MGMT en Paolo Nutini het ook hebben. Die vibe heb ik ook heel erg geprobeerd om in mijn nieuwe liedjes te leggen. Dit komt geheel vanuit mezelf.” Het is grappig om te horen welke artiesten Justin inspireren. Hij verteld over Stevie Wonder, Michael Franti en hoe leuk het is om onbekende artiesten aan het werk te zien op bijvoorbeeld festivals. De liedjes op You I Wind Land And Sea blijken veelal gescheven te zijn van uit “a dark place” die hij zegt soms in zichzelf te vinden. Na dat hij ze vervolgens aan de band heeft laten horen, worden er ook daadwerkelijk technisch goede nummers van gemaakt. Maar de inmiddels 21-jarige is en blijft de baas, hij schrijft alles zelf.
De inspiratie voor deze nummers komt van andere plaatsen dan op Holly. De teksten op dat werk beschreven vooral situaties, die hij veelal niet eens zelf meegemaakt had. Dit had absoluut zijn charme en Nozuka bewees hier mee direct een goede songschrijver te zijn. Waar heeft hij de inspiratie dit keer vandaan gehaald? “Het komt nu veel meer vanuit situaties, situaties waar door ik weer in mijn ‘dark place’ terecht kwam. De wereld waar in wij nu leven is zo hectisch, met het internet en de televisie, wij groeien zo anders op dan dat men vroeger deed. Ik raak daar soms erg gespannen van. Soms schrijf ik eerst een stukje op mijn gitaar, soms komt de tekst eerst. Ik word rustig van schrijven.”
De zanger krijgt zoals gezegd veel aandacht van de dames. Huwelijksaanzoeken zijn niet van de lucht, al doet het hem niet zo veel. Als zijn uiterlijk de reden is dat mensen zijn muziek gaan luisteren, luisteren ze er in ieder geval naar en als ze dan blijven hangen is het wel om de muziek. Ik had eigenlijk verwacht dat de huwelijksaanzoeken het gekste zouden zijn wat fans ooit voor hem doen. Maar Justin bestempeld zelf een andere gebeurtenis als het raarste: “Ik ben ooit een keer heel erg geschrokken tijdens een optreden. Een man kwam het podium op gerend en gaf me een kus op mijn wang. Ik duwde hem echt bijna kwaad weg, terwijl ik later begreep dat hij me helemaal niet aanviel of iets van me wilde. Hij was gewoon een fan die me wilde bedanken. Eigenlijk heel lief dus, ik had wel spijt van mijn reactie haha.”
Op de afsluitende vraag of we hem van de zomer nog op een festival kunnen verwachten, volgt een voorzichtig lachje. Er zijn nog geen definitieve plannen, hij zou het in ieder geval heel graag willen. In juni of juli staat er in ieder geval een Europese tour te wachten, waar bij hij hoopt minimaal Amsterdam en Rotterdam, “Such a beautiful city, very different but everything is so relaxed in there,” aan te kunnen doen. We babbelen nog wat na over zijn favoriete eten wat Thais blijkt te zijn. Alles is goed, zolang het die ‘vibe’ maar bezit.
Je kunt geen reactie achterlaten.