New Wave, vaak word deze term geïdentificeerd met de ‘foute’ jaren tachtig. Eigenlijk is het een beetje een term voor alle vage dingen die in de navolging van de punkexplosie gemaakt werden. Een nieuwe golf, een nieuwe geluid zo u wilt vol met experimentele en donkere muziek die nog niet eerder te horen was. Invloeden die je nu bij veel indie bands terughoort, maar ook op het Nederlandse Enfant Terrible label wat met haar derde compilatie doom-electro, post-punk, experimentele noise en ga zo maar door op de proppen komt. De titel van dit schijfje, wat een typische zwart-wit hoes heeft, is Radio Resistencia.
De plaat bevat 18 nummers van hetzelfde aantal verschillende bands, komende uit alle uithoeken van de wereld. Swann Danger (VS) trapt af met shreddende gitaren en kille Joy Division drums, de zang roept ook meteen de bijhorende zwarte gevoelens op en doet denken aan niemand minder dan Siouxie (van de Bahnshees). Black Ice (VS) doet iets vergelijkbaars op ‘Bells of Sicily’, maar klinkt meer als de soundtrack van een onheilspellende kerkmis. Vervolgens betoverd Headcollision (NL/Aus) de luisteraar met fluisterende muziek om vervolgens weer met een noiseuitbarsting je bij de les te roepen. Dan maken we even een sprong voorwaarts voorbij een aantal verknipte en zware bandjes naar Flying Bodies (Duitsland) wat op ‘Transformer’ een relax moment brengt met luie electro en vocalen die klinken alsof ze vanuit een luie stoel gezongen zijn. Kille EBM van Florence Foster Fan Club (Kroatië) volgt met klappende beats en knarsende electronica à la Nitzer Ebb, maar dan zonder vocals.
Gezien ik de plaat van Agent Side Grinder (Zweden) hier heb liggen slaan we die even over, en gaan we naar de volgende interessante formatie op deze plaat: kim ki o (Turkije). Sprookjesachtige EBM met een redelijk monotone stuwende beat en geluidjes die je eerder met de Droomvlucht associeert is wat te horen is op ‘Mutsuzsunuz, Heipniz’. De synths zijn als sterretjes (je weet wel, dat vuurwerk) in de koude sneeuw van de beat. Meer dan genoeg interessante, vage en vreemde bandjes op deze compilatie. Om er nog maar eentje te noemen, de band Wermut uit Duitsland met ‘The systematic destruction of craving’. Een onheilspellend stukje krautrock of space muziek, net wat je wil, dat een bijzonder sterke atmosfeer oproept. Het label weet met deze compilatie zeker een hoop interessants te presenteren aan de luisteraar. Een makkelijke introductie in deze stijl is het echter niet, daarvoor kun je beter de new-wave samplers uit de vijf euro bak bij je platenzaak vissen. Als dit soort donkere, electronische en een tikje nostalgische muziek je ding is, dan heeft Radio Resistencia voldoende onontdekte schatten te bieden.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.