Behind The Scene – A Documentary About The Dutch Hardcore Scene Throughout The Years

Je volgt de opleiding mbo Evenementen Organisatie, je studeert af, wat doe je dan? Je maakt met behulp van de Dynamo in Eindhoven een documentaire over de Nederlandse hardcore scene. Mooi om te zien dat één van de hoofdvragen vervolgens is: leeft hardcore in Nederland nog? Dit lijkt meer een researchverslag, want mocht hardcore dood zijn, wie zit er dan op deze dvd te wachten?

Gelukkig voor studente Ailis O’Neill, cameraman Maikel van den Dries en eindredacteur Sander Waterschoot leeft hardcore  in Nederland nog wel. Maar wanneer we naar de kritiek luisteren van de vooral de oudere garde, zit hardcore in een dal. Maar welk dal? In een dal waar niet iedereen elke band meer gaat bekijken, mensen vooral komen voor de ‘hang out’ buiten bij het café, gezellig een biertje drinken met vrienden en oude bekenden weer eens zien. Zoiets valt bij Theo Coumans van GSR Records onder ‘een ontzettend negatief sfeertje’. Maar waar is het woord ‘vrienden’? Misschien wel het belangrijkste woord in de hardcore scene. Elke band heeft het constant over familie en vrienden, er zijn honderden nummers aan gewijd, maar geen enkele van de geïnterviewden neemt dit woord in de mond.

De inhoud in deze documentaire is kort door de bocht: ver te zoeken. Het is vooral gepraat over het feit dat hardcore nog wel leeft maar het nu flink wat anders is. Vroeger was het namelijk beter en commercieel zijn is kut, al toont enige zelfreflectie wel meteen aan dat dit nodig is om te overleven. Al met al, gezever dat je op elke show tegenkomt, hiervoor schaf je geen dvd aan.

Het is daarom ook pijnlijk dat de jongere generatie niet aan het woord komt. Waar zijn de jongere hardcorebands die de scene nieuw leven in moeten blazen? Waar zijn de jongere programmeurs die, net zoals de mensen aan het woord op deze dvd, juist wel die vette shows neerzetten waar hardcore liefhebbend Nederland op zit te wachten? Waar zijn initiatieven zoals Trashfest, die kenmerkend zijn voor het DIY principe?

Tel hierbij op dat de interviewvragen te oppervlakkig zijn, de interviewer constant door de geïnterviewde heen praat, het geluid af en toe bar slecht is en dat er totaal geen eindconclusie is. Dan rest er vooral frustratie dat het zoveel beter had gekund.

Mocht je nu toch gewoon een liefhebber zijn van de Nederlandse hardcore scene en ga je gewoon naar shows, schaf dan vooral deze dvd aan voor die vier nutteloze euro’s. Want nieuw talent moet de kans krijgen om groter te worden, deze moet je supporten, en probeer vooral niet te blijven hangen in het ‘oude’ wereldje.

Score: