Eyes Set To Kill – Broken Dreams

Dat artiesten verschillend klinken is meer dan logisch, maar dat één en dezelfde artiest live anders klinkt dan op z’n album is wat dubieus. Een goed voorbeeld hiervan is Eyes Set To Kill, de band klinkt live een stuk minder clean dan dat ze op hun album laten horen. Maar de band is weer even rond de schrijftafel gaan zitten, heeft wat opgenomen en is toen lekker gaan sleutelen aan Broken Frames zodat wij deze nu kunnen recenseren. In de hoop dat het dicht bij de werkelijkheid zal komen.

Eyes Set To Kill past in het rijtje van You Me At Six. Dit komt doordat de onderwerpen van de band veelal neerkomen op gebroken (tiener-)hartjes en de wraak die daarmee gepaard gaat, de muziek is niet echt hoogstaand en ook de zang is niet supergoed. Maar, dit alles in een pakketje dat lekker klinkt en dat je snel kan meezingen, schijnt garant te staan voor succes.

De tekst is echter wel erg moeilijk te verstaan, misschien dat daarom een boekje met teksten is toegevoegd. Een voorbeeld hiervan is de zin “…,nothing goes according to plan…”, screamer Sisko Miranda lijkt ‘goes’ toch echt te verwisselen voor ‘is’ waardoor het geheel een stuk beter klinkt maar niet meer helemaal klopt, deze wisseltruuk haalt de band vaker uit. Maar daarnaast is ook de muziek niet helemaal je van het, bijvoorbeeld ‘All You Ever Knew’, het nummer waaruit de bovengenoemde zin vandaan komt, bezit ook nog eens een clichématige en voorspelbare breakdown. Maar als je dit door de vingers ziet is het heerlijke muziek voor het emopop/-rock genre.

Het album lijkt vooral gemaakt om mee te zingen. De teksten zijn simpel en de zanglijnen van Alexia Rodriguez nodigen uit om mee te zingen, ook als je totaal niet kán zingen, want dat kan Alexia zelf ook niet bijster goed. Haar nasale stem maakt de uithalen, die vroegtijdig worden gestopt of omgezet in makkelijk haalbare noten, redelijk vervelend en als ze echt uithaalt dan klinkt het in ene wel erg elektrisch. Het is een frisse wind binnen het genre, een vrouwelijke zangeres, maar het voelt alsof het net niet past.

Broken Frames zal menig emopop/-rock liefhebber aanspreken, maar buiten het genre heeft het geen poot om op te staan. De zang is niet spectaculair en het klinkt vooral elektrisch en nasaal, wat snel gaat vervelen. De grunts zijn leuk en goed, maar door de puberale teksten zeker niet sterk. Een typisch hype bandje dat door een soundtrack of een voorprogramma hier of daar menig (tiener-)hart zal winnen. Maar daarbuiten niet erg hoogstaand zal scoren, een tussendoortje terwijl we wachten op beter.

Score: