Wat doe je als je als grootste band op deze aardkloot een show mag geven die de eerste livestream op YouTube is? Dan laat je het er natuurlijk niet bij zitten, maar dan breng je het uit op dvd. Zeker als Tom Krueger, de regisseur van U2 3D, aanwezig is bij de show en niet de beschikking heeft over de dertien camera’s die U2 normaal gesproken in gebruik heeft tijdens een liveshow, maar zeventien camera’s tot z’n beschikking heeft. Zeker omdat het viertal uit Ierland op deze tour, U2 360°, nog geen dvd heeft uitgepoept.
De show, gegeven voor 97,000 mensen in de Rose Bowl in Pasadena, Los Angeles, begon met het nummer ‘Breathe’, maar om onduidelijke redenen staat het nummer niet op de dvd. Daarom trapt de dvd met het tweede nummer van de avond af, de eerste single van de nieuwste full-lenght No Line On The Horizon. In tegenstelling tot de voorgaande tours heeft de band niet een podium aan een van de smalle kanten van een venue geplaatst, maar hij staat wat meer naar het midden. Hierdoor zitten de fans 360 graden om het podium, vandaar ook de titel van de tour. Het podium is niet zomaar een podium, het heeft nog wel het meeste wel van een uit de kluten gewassen UFO. Willie Williams is de ontwerper van het podium, die geïnspireerd is door het Theme Building van Los Angeles International Airport.
Het viertal staat bekend om zijn grote aanpak, maar tegelijkertijd schuwen ze de intimiteit ook niet en hier slagen ze zeer zeker in nu het podium in het midden staat. Tom Krueger slaagt er in om het grotesque van deze liveshow op een intieme manier in de huiskamer te brengen, door veel gebruik te maken van close-ups.
Naast veel nummers van die nieuwe full-lenght, zoals bijvoorbeeld ‘No Line On The Horizon’ en het meezingbare ‘Unknow Caller’, vinden we natuurlijk ook nummers als ‘MLK’, ‘Vertigo’ en de nieuwerwetse klassieker ‘Beautiful Day’ op de dvd. De setlist kent verder weinig verrassingen, of het moet het ontbreken van ‘Bullet The Blue Sky’ en ‘The Electric Co.’ zijn. Aan de andere kant maken nummers als ‘Until The End Of The World’ en een prachtige vertolking van ‘The Unforgetable Fire’, zowel qua beeld als qua geluid, hun terugkeer. De band waagt zich aan een alternatieve versie van ‘I’ll Go Crazy If I Don’t Go Crazy Tonight’, eentje doorspekt met dance en tribal invloeden. Dit zorgt er wel voor dat het contrast met het daaropvolgende ‘Sunday Bloody Sunday’ immens groot is.
Immens groot is ook de Rose Bowl, waar de band zich zichtbaar op z’n gemak voelt. Waar frontman Bone vaak kritiek krijgt op zijn rol als wereldverbeteraar en het gebruik van ‘preken’ in de shows van U2, mag ditmaal aartsbisschop Desmond Tutu de eerste toegift aankondigen, die bestaat uit de klassiekers ‘One’ en ‘Where The Streets Have No Name’. De band trapt de tweede toegift af met ‘Ultraviolet (Light My Way)’, een nummer wat de band alleen maar tijdens een toegift speelt. Tijdens dit nummer zien we Bono met een bizarre jas op het podium. Voor iedereen die de LED-jas die Matthew Bellamy in het Goffertpark droeg nog kan herinneren, dit gaat nog een stap verder want Bono doet het namelijk met een laser-jas. Na ‘With Or With Out You’, sluit de band de show af met weer een nieuw nummer in de vorm van ‘Moment Of Surrender’. Misschien niet de meest logische keuze, maar de band gaat vrijwel nooit ‘out with a bang’, dus ook nu niet. De grootsheid van het revolutionaire optreden wordt intiem afgesloten door middel van het gevoel van saamhorigheid te waarborgen en zo blijft de band respectvol tegenover de fans.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.