De tekst “All that you love, that you hate, that you care for… It will fade away” staat op de achterkant van het boekje. Deze zin vat goed samen wat er bij het debuutalbum van de Noord-Nederlandse band Posthuman centraal staat, namelijk dood, verderf en hel op aarde. Het is ook de allerlaatste zin die te horen is op dit album, gezongen door een waar gruntkoor. Weet deze band zichzelf te onderscheiden in de wereld van de melodieuze deathmetal?
Het album begint met wat samples van nieuwsfragmenten over een verwoeste wereld, waarna er krachtig geopend wordt met het nummer ‘Planets Lament’. Wat al snel opvalt, is dat het album niet erg goed is afgemixt. Dit zorgt ervoor dat de muziek niet goed tot zijn recht komt en er soms partijen niet goed te horen zijn. De melodieuze zang klinkt goed, vooral met een tweede stem erbij. De grunts zijn soms iets minder sterk, maar hier lijkt de band zelf al iets aan te willen doen, gezien de vacature voor grunter. Deze was onlangs op de Myspace van de band te vinden.
In de teksten wordt er volop gevochten tegen vijanden die de wereld om zeep geholpen zouden hebben. Dit en de voorkant van de cd zorgen voor een soort post-apocalyptische sfeer. De band komt met verschillende originele dingen, zoals het eerder genoemde gruntkoor in de afsluiter ‘Ashes to Ashes’. De nummers zijn afwisselend en af en toe komt er een futuristische synthesizer-sound voorbij. Soms is de timing niet helemaal lekker, maar voor een debuutalbum klinkt het geheel zeker niet verkeerd. Sterkere nummers op dit album zijn ‘Darkest Lies’, ‘Meaning of Death’ en de eerder genoemde ‘Ashes to Ashes’.
Met een debuutalbum als deze mogen we in de toekomst nog veel van Posthuman verwachten. De nummers zijn nog lang niet perfect, maar luisteren lekker weg. Bovendien kun je horen dat er goed nagedacht is over elk nummer. Hopelijk laat de band in de toekomst meer kanten van zichzelf zien en bewijzen de nieuwe drummer en grunter dat ze een goede aanvulling voor de band zijn.
Score: 
