Het negende album van Psychopunch uit Zweden heet The Last Goodbye. De vierkoppige punk ‘n’ roll band bestaat al sinds eind jaren negentig. De verwachting ligt best hoog bij een negende album en vergelijkingen met een mix van Ramones, Hellacopters and Motörhead.
Het album telt tien nummers. En nog vier bonustracks voor de cdversie, en twee bonustrack op de vinyl uitgave. De echte fan heeft dus beide versies nodig. De titels van de nummers zijn nietszeggend ‘The Way She’s Kissing’ en ‘Bring It On’ doen niemand sidderen van spanning en nieuwsgierigheid. De teksten van alle songs blijven simpel, recht door zee. Er lijkt ook geen diepere laag in de nummers te zitten, maar is dat dan nodig?
Muzikaal is het punk ‘n’ roll gehalte hoog. Het klinkt punk, het voelt als rock ‘n’ roll. Neem bijvoorbeeld ‘Never Let Me Go’. Een fijn punk stemgeluid met een leuke melodie. De riffs klinken standaard punk. Heel verassend is het dit nummer niet. Zoals dit liedje klinken ze allemaal. Door de weinig inspirerende tekst wordt het geheel dus ietwat saai.
Het is zeker geen slechte plaat, het punk ‘n’ rollt heel goed. En live zal het vast een hele happening zijn. Voor thuis is deze cd alleen geen aanrader.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.