De prachtige natuur van onder andere een film als Into The Wild staat centraal in de film Godspeed. Deze thriller met een bijbels tintje speelt zich namelijk af in het verlaten Alaska. Verwacht echter geen mooie moraal zoals je in veel bijbelse verhalen tegenkomt. Deze film is misschien wel de beste poging om een feelbadmovie te maken.
De film beschrijft de priester Charlie met de zeer, misschien wel te, toepasselijke achternaam Shephard. Hij organiseert bijeenkomsten waar hij mensen van hun kwalen ontdoet, in andere woorden speelt hij eigenlijk voor Jezus.
[Het volgende stuk kan spoilers bevatten]Op het moment dat de film begint, daal je al af naar het eerste dieptepunt in de film. Charlie krijgt tijdens zijn dienst een bloedneus, verliest zijn geloofwaardigheid en krijgt daardoor ruzie met zijn vrouw. Tijdens deze ruzie gaat hij van huis en naar een hoer. Terwijl hij daar is wordt zijn vrouw vermoord en daarbij komt ‘per ongeluk’ ook zijn zoontje om het leven. De moordenaars blijken dicht bij Charlie te staan en als het verhaal zich ontwikkelt komt hij ook persoonlijk in aanraking met ze.[Einde van potentiële spoilers]
Het dubieuze aan het geheel is dat jij als kijker de moorden ziet gebeuren, oftewel er ontstaat geen spanningsboog. Dit neemt direct de lust weg om verder te kijken. Het is ook redelijk onbegrijpelijk waarom het precies zo in beeld gebracht is. Tijdens de beelden van de moorden krijg je alleen een zeer deprimerende soundtrack te horen, hierdoor krijgt het geheel een hele deprimerende lading en is de emotionele lading eigenlijk direct al vertrokken. Naast deze keuze heeft de regie nog een aantal moeilijk te verklaren keuzes gemaakt. Al is het goed mogelijk dat dit door het script komt, want het script bezit namelijk geen enkel hoogtepunt in de film. Elk moment waarvan je zou denken: dit zou een hoogtepunt kunnen worden, wordt vroegtijdig de film uitgerangeerd. Het effect is dat je de film het liefst voortijdig wilt stoppen.
[Spoiler]Om iets dieper op het verhaal in te gaan, is een samenvatting op zijn plaats. Zoals hierboven al staat beschreven is Charlie een priester die zich vooral voordat als een heler. In andere woorden is hij een kwakzalver. Dit wordt niet door iedereen gewaardeerd en daarom besluiten twee jongens zijn vrouw te vermoorden, maar hierbij komt per ongeluk zijn zoon ook om het leven. Er zijn tientallen manieren te bedenken waarom bij een moord per ongeluk een tweede slachtoffer betrokken raakt, maar door verstikking omdat de moordenaar met het zoontje in de kast gaat zitten, is verreweg toch wel het meest dubieuze dat je tegen gaat komen. Het resultaat is dat Charlie zich afzonderd, maar naar verloop van tijd komt iemand hem opzoeken. Een meisje met de naam Sarah die wegens haar zieke moeder bij hem langs is geweest voor een heelsessie(om het maar even zo te noemen). Ze is verliefd op hem geworden, of in ieder geval om hem gaan geven, want dankzij het feit dat de film geen hoogtepunten bezit, schitteren de liefdesscènes door afwezigheid. Het meisje laat echter blijken dat ze op hem gesteld is. Ze neemt hem mee naar haar huis want haar vader zou een kwaal hebben. Het komt erop neer dat haar vader al dood is en dat haar broer één van de moordenaars is. Haar broer onderhoudt een sekte dat gebaseerd is op het Christelijke geloof. In die sekte bevindt zich de andere moordenaar die eigenlijk niks met de moord te maken wou hebben en per ongeluk de zoon van Charlie heeft vermoord. Het komt erop neer dat Luke, de leider van de sekte en de broer van Sarah, alle touwtjes in handen heeft. Uit de beelden en het belabberde script lijkt hij de gave te hebben om mensen zonder erg veel moeite exact naar hun hand te zetten. Dit variëerd van het verkrachten van zijn zus, tot de opracht om Charlie te vermoorden. Opzich zou dit goed mogelijk zijn, maar gezien het postuur, de onzekere houding en het uiterlijk van de jongen lijkt het vooral onwaarschijnlijk. Uiteindelijk kom je terecht in een zieke neerwaartse spiraal. Voor de camera wordt de zus verkracht, als Charlie wil ingrijpen, slaat Luke hem op wonderbaarlijke wijze in één klap knock-out waarna een soort dialoog begint over hoe Charlie zijn vader heeft vermoord. Heel ver doorgedacht en zit allemaal erg dicht tegen de gedachtegang aan van mensen die in Nederland opgesloten worden. Uiteindelijk overleefd alleen Sarah het hele fiasco en eindigd de film met een moraal in de trant van: “Om de wereld in te trekken , heb ik de bijbel niet nodig. Ik kan het beter alleen.”[Einde spoiler]
Het verhaal is (dus) zeker niet sterk te noemen. Het script is dan ook alles op aan te merken. De dialogen zijn slecht, veel vragen worden niet beantwoord en van het één op het andere moment gebeuren onverklaarbare dingen. Gelukkig weten de acteurs en actrices het nog redelijk recht te trekken, hier valt namelijk niks op aan te merken. De hoofdrol wordt goed vertolkt maar ook de bijrollen worden goed ingevuld. Daarnaast is het camerawerk goed gedaan en daarmee wordt een goede sfeer neergezet. De omgeving is mooi en de set is ook goed uitgewerkt. Alleen helaas dat het script zo ontzettend raar in elkaar steekt. Het geheel lijkt gemaakt te zijn door een minimaal net zo’n zieke geest als het hoofdpersonage, want alles staat niet helemaal op een rij. Daarnaast bevat de film geen enkele (goede) spanningsboog en ook geen hoogtepunten.
Godspeed is een film die deprimerend is. Het script is gewoonweg slecht. Gelukkig door het acteer- en filmwerk heeft de film nog enige waarde gekregen, maar dat maakt het script niet beter. Het is niet aan te raden om deze film te kijken, ook niet als hij in de budgetbak ligt… en eigenlijk ook niet als hij ooit op tv uitgezonden wordt. Er zijn namelijk genoeg films die het moraal van Godspeed wél goed in beeld brengen.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.