”Mama, wie heeft de kroketten uitgevonden?” Huh? Geen flauw idee, maar wakker ben ik nu zeker. Op deze laatste festivaldag staat er nog veel interessants op het programma: Isbells, Yoshimi, Selah Sue, Korai Öröm, Modest Mouse, Heavy Trash en Oi Va Voi.
Op het Sportveld staat Isbells klaar om de laatste dag van het festival te openen. De drie heren en dame uit Belgie maken mooie folkmuziek en vandaag zien ze eruit alsof ze gisteren flink uitgehaald hebben. Wie kan ze dat kwalijk nemen? Op de uitvoering van de muziek heeft het in ieder geval weinig invloed, want de band speelt een strakke set. Het publiek is enthousiast en klap hard na ieder nummer. Dit was een meer dan goed optreden en perfect om mee wakker te worden.
Isbells
Yoshimi is een Nederlandse pop band die Nederlandstalige nummers vertolkt. En dan moet je niet denken aan Marco Borsato of iets dergelijks: Yoshimi maakt weinig commerciële muziek met aparte instrumenten en grappige songteksten. Het eerste nummer genaamd ‘Het Simpele Lied’ heeft een spannende opbouw, terwijl het tweede nummer ‘Zoete Troep’ voorzien wordt van aparte geluiden geproduceerd door een speelgoed keyboard en trompet. Op het moment dat zanger Niek Hilkmann weer begint met een lange introductie van een nummer roept bassist Harrie hem tot de orde: “We gaan beginnen.”. Een goed optreden van een band met de nodige potentie.
Yoshimi
Eerder dit jaar stond Selah Sue in een volle India op Lowlands en gaf daar een heel goed optreden weg. Vandaag staat de zangeres op een vol Sportveld. Dat de artieste een hele mooie stem heeft is bekend en ook vandaag zingt ze weer erg overtuigend – beter zelfs dan op Lowlands. Het beste nummer van de middag is ‘This World’, dat op haar aankomende debuut cd zal verschijnen. Dit was gewoon weer een heel goed optreden en als ze zich vooral op reggae en hiphop concentreert – en minder op commerciële muziek, dan gaat deze Belgische vast heel ver komen.
Selah Sue
Korai Öröm is een dance act uit Budapest, Hongarije en recent brachten ze hun nieuwe cd 2010 uit. Vandaag staat de zevenmans formatie op een druk Naarbuiten midden in het bos. De band maakt opvallend weinig gebruik van elektronica, zo staan er vandaag twee drummers en een special effects specialist op het podium. De muziek is uptempo, licht alternatief en heel goed dansbaar: het publiek dat normaal gesproken tijdens dit festival vooral op de grond zit, danst er bij dit optreden uitbundig op los. Een hele prestatie. De zanger is een opvallende verschijning in zijn tuinbroek en donkere, afwezige blik. De meeste tracks worden voorzien van licht psychedelische effecten en deze zijn op het beste nummer van het optreden: Kohó (Forge) prominenter aanwezig. Dit lange nummer kent tijdens het optreden een geweldige apotheose waarbij beide drummers het tegen elkaar opnemen om zo snel mogelijk te spelen. Een daverend applaus van het publiek volgt en natuurlijk een lange toegift. Een erg goed optreden dat naar meer smaakt. Ga deze mannen zien.
Korai Öröm
Veel tijd om bij te komen is er niet, want het Amerikaanse Modest Mouse staat aansluitend op het Sportveld. Deze band maakt indie rock dat goed in elkaar zit en het is de vraag of de band de hoog gespannen verwachtingen waar kan maken vanmiddag. Het eerste dat opvalt is de mooie, rauwe stem van zanger Isaac Brock en het feit dat de band met twee drummers speelt. De band speelt strak, maar het echte wow gevoel kan niet opgewekt worden. Een meer dan goed optreden, maar zeker niet het beste van het festival.
Modest Mouse
Rock & roll bands zie je niet vaak meer tegenwoordig, daarom is het leuk dat Into The Great Wide Open Heavy Trash in De Bolder heeft geprogrammeerd. De band ziet er qua bewegingen en kledij uit zoals je van een ouderwetse rock & roll band zou verwachten. De passende stem van zanger Jon Spencer zit vol met lekkere echo’s en hij weet het publiek goed op te zwepen. Opvallend goed zelfs. Terwijl mijn buurman zijn mooie, hitsige vriendin in haar kruis grijpt wordt er op de eerste rijen overtuigend gedanst. Gewoon een goed optreden van een weinig vernieuwende rock & roll band.
Heavy Trash
De sake verkoper naast de sushi bar heeft het nodige van zijn eigen koopwaar gesnoept en deelt lachend gratis sake uit aan iedereen die hij daartoe kan overhalen. Humor. Het is vanuit daar slechts tientallen meters lopen naar het hoofdpodium voor de afsluiter van dit festival: Oi Va Voi. Eerder dit jaar stonden de Londenaren al op Sziget en ook nu gaat de Hongaarse folk band sterk van start met enkele rustige nummers van de laatste cd. Opvallend is goede interactie tussen de muziekanten en de hele mooi zang van Bridgette Amofah, die slechts als gastartiest bij de band betrokken is. Het publiek is erg enthousiast. Een heel mooi optreden van Oi Va Voi waar weinig op aan te merken is.
Oi Va Voi
Het was een heel geslaagd festival: goed georganiseerd, een gevarieerde lineup waar het nodige te ontdekken viel, goed eten en drinken (kwalitatief vergelijkbaar met Lowlands, veel beter dan Pinkpop, maar minder dan Sziget – dat de standaard zet op dit gebied), een goede ontspannen sfeer – dat er relatief veel (kleine) kinderen zijn valt niet in negatieve zin op – , een mooie locatie en prima weer. Of zoals een Duitse bezoeker het perfect omschreef: “Into The Great Wide Open is de standaard voor festivals tot 5000 personen”. Aandachtspunten zijn het kleine aantal toiletten en de fietsers die op drukke plekken – soms tegen de regels in – fietsen. Dat is gewoon gevaarlijk met kinderen die vrij aan het spelen zijn.
Sfeer Into The Great Wide Open dag 3
De beste vijf optredens waren: 1. Korai Öröm, 2. Caribou, 3. Veronica Falls, 4. Seleh Sue, 5. Baltazar. Hopelijk tot volgend jaar!
Je kunt geen reactie achterlaten.