Eerder dit jaar bespraken we de split van War From A Harloths Mouth samen met Burning Skies, waarmee de band een drummer deelt. Die smaakte naar meer. Vond je dat ook? Dan is het goed om te weten dat het derde album van de Duitsers dat op 1 november uitkomt nog veel beter is. Op MMX is goed te horen dat zanger Nico nu beter in zijn vel zit dan op In Shoals en de band speelt ook nog eens stukken beter. Maar was je al geen fan van het vorige werk dan MMX je niet overtuigen, War From A Harlots Mouth tapt wederom uit hetzelfde vaatje (hoewel de hardcore invloeden tot een minimum zijn teruggebracht): deathcore met veel technische metal en jazz invloeden.
Dankzij hun 8-string gitaarwerk valt op een aantal nummers, waaronder het eerste officieel uitgebrachte ‘Insomnia’ werkelijk Meshuggah achtig riffwerk te bespeuren. Bijna identiek aan deze Zweedse grootmeesters. Maar ook verder is goed te horen dat de band in staat is de beperkingen van het genre van zich af te schudden en via technisch spel en gevarieerde, doch organisch overkomende nummers de luisteraar te verbazen.
Variatie was altijd al een sterk punt van deze band en ook op MMX wordt deze troef goed uitgespeeld. Van een nieuw triphop nummer (‘Sugercoat’) dat feilloos overgaat in het keiharde ‘Spineless’ tot een doom achtig ‘Inferno III/VI’ naar een drone/sludge klinkend ‘Recluse MMX’. Soms bizar snel, soms precies op het goede moment rustiger of zelfs helemaal stil.Wat minder melodieus dan voorheen, maar met de duistere sfeer zeker net zo boeiend. Wunderkind Nico gebruikt meer variatie in zijn stemgeluid en zijn vertrek bij The Ocean steekt gelijk minder. Op het album ontbreken echt lage nummers, gemiddeld een minuut of drie. Dat is positief, want op eerdere albums liet de band horen nog niet helemaal thuis te zijn in het interessant houden van langere nummers. Na nummers getiteld ‘Mulder’ en ‘Scully’ ook op MMX weer X-Files referenties zoals een quote van The Cigarette-Smoking Man of het nummer ‘Cancer Man’. Leuk dat de band deze trend doorzet.
Met 32 minuten op de klok houdt War From A Harlots Mouth precies op het juiste moment op en bevat daarom geen matige fillers. Met een goed geproduceerd album (waar soms het drumgeluid nogal dof uitkomt) waarop diverse genres als mathcore, deathcore, grindcore en jazz gemengd worden zonder te klinken als aaneengeregen losse stukjes bewijst de band het licht tegenvallende In Shoals overtroffen te hebben. Wil je de band graag live zien? Ze spelen tijdens de aankomende Never Say Die! Tour in 013.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.