Poison My Blood – The Great Northern

De Belgische hardcore scene staat nog altijd als een huis. Vorig jaar maakten ze indruk bij de dertig bezoekers tijdens een van de eerste Rolo Tomassi shows in Nederland: Poison My Blood. Begin november komt hun tweede album uit. De opvolger van het goed ontvangen Monuments wordt uitgebracht bij Let It Burn en is The Great Northern gedoopt. Opgenomen met de producers van onder andere Poison The Well, voorbeelden van de jonge Vlamingen.

De vergelijking met de op een break zijnde Amerikanen begint steeds meer op de achtergrond te raken. The Great Northern is boven alles een donker, zwaar album. Vocalist Wouter heeft zijn stem sterk ontwikkeld het afgelopen jaar. De vergelijking met Jesse Barnett van Stick To Your Guns (STYG) is moeilijk te omzeilen, al is STYG als band nog veel meer op punkgericht. De metalinvloeden zijn vaak duidelijk hoorbaar bij Poison My Blood. Ze trekken dan ook steeds verder in die richting, terwijl de eerste seconden van een nummer als ‘I, the Destroyer’ vooral aan oud The Dillinger Escape Plan werk doet denken.

Openingstrack ‘Isolation’ beukt er direct in. Langgerekte screams en dampende drumpedalen. Dit is de toekomst van de hardcore scene aan het werk. De nummers zijn stuk voor stuk op een perfect tempo. In ‘We, the Dreamers’ wordt een masterclass afwisselen tussen sing-along en ramwerk gegeven. Afsluiter ‘Year of the Rat’ eindigt met een prachtig langgerekt symfonisch stuk. Het nummer staat symbool voor de eenheid die The Great Northern als album vormt. Er zijn weinig nummers die er direct bovenuit steken, maar van missers zijn de Belgen nagenoeg niet te beschuldigen. Dit is een band die nog zoveel kan groeien. De weg naar de top wordt in zevenmijlslaarzen afgelegd.

Score: