Het onlangs verschenen, gelijknamige debuutalbum van Devils Brigade is door velen onthaald als het langverwachte soloalbum van Matt Freeman, welbekend als de bassist van Rancid. Van een echt soloalbum is echter geen sprake, aangezien Freeman alle nummers geschreven heeft samen met Tim Armstrong (frontman van Rancid), die op de plaat tevens het gitaarspel en de productie voor zijn rekening neemt. Toch ligt bij Devils Brigade het voortouw duidelijk bij Freeman, wat vooral tot uiting komt in de vocalen en de immer prominent aanwezige bas.
Devils Brigade bestaat inmiddels alweer een dikke tien jaar, maar heeft tot nu toe niet veel meer uitgebracht dan enkele bijdragen op de compilatiealbums van Hellcat records. Het embleem ‘Founded in 1966’, dat prominent op de hoes prijkt, is misschien wat overdreven, maar geeft wel aan dat punkrock bij Freeman (geboren in ’66) in het bloed zit. Bij Devils Brigade ruilt Freeman zijn basgitaar in voor een contrabas, waarmee de rockabilly-invloeden meteen uitdrukkelijk naar voren komen. En daar moet je van houden. De mix van punkrock en rockabilly, waarbij de nadruk op het laatste ligt, zal zeker niet voor iedere Rancid liefhebber weggelegd zijn. Ondanks de speelduur van 28 minuten – toch niet overdreven lang – weet de plaat maar met moeite de aandacht van begin tot einde vast te houden. Een lichtpuntje zijn de vocalen van Freeman. Waar het laatste Rancid album ‘Let the Dominoes Fall’ niet veel goeds liet horen van de stembanden van Freeman, komen zijn vocalen op ‘Devils Brigade’ gelukkig een stuk beter uit de verf. En zoals op elk side project van welk Rancid lid dan ook, doen de overige jongens van Rancid bij Devils Brigade weer vrolijk mee.
Al met al is Devils Brigade wellicht de moeite van het checken waard als je van rockabilly houdt, maar blijft het gevoel hangen dat hier meer in had gezeten. Dit is in ieder geval zeker geen essentieel materiaal voor elke Rancid liefhebber.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.