Hurts – Happiness

De heren van Hurts zijn hot. We zagen ze eerder al een stampvol Paradiso platspelen en zelfs in Reykjavik stonden de mensen rijen dik om de nieuwste sensatie uit Engeland te aanschouwen. Het is duidelijk dat er anno 2010 nog steeds behoefte is aan muziek met een jaren tachtig vibe. Met debuutplaat Happiness weet de band misschien niet iedereen te overtuigen, live lukt dat wel.

Wie onbekend is met de band zal iets tussen George Michael, Scissor Sisters en Kylie Minogue moeten verwachten. De nummers zijn duidelijk in elkaar gezet met het oog op hitpotentie, getuige ‘Better Than Love’, ‘Wonderful Life’ en ‘Stay’. Na een luisterbeurt of drie is bijna alles moeiteloos mee te zingen. Mix dit met een charismatische frontman en goede muzikanten en je hebt een wereldband.

Hoewel het album een aantal overduidelijke hits bevat zijn niet alle nummers van dit kaliber. Het trage ‘Unspoken’ en ‘Water’ vertonen wel erg veel gelijkenis met ander werk op de plaat. Door de violen op dit laatste nummer krijgt de band een erg orkestraal geluid, wat het net iets te niet-pop maakt. Popliefhebbers zullen niet van een koude kermis thuiskomen, mensen die op zoek zijn naar iets nieuws wel.

Een U2 of Coldplay is Hurts nog niet, maar met Happiness slaat het gezelschap de goede weg in. Het is duidelijk dat  Hurts als beoogd doel heeft om zalen te vullen met popmuziek. Voorlopig zijn de optredens uitverkocht en lijkt het logisch dat de volgende tour langs grotere zalen als Heineken Music Hall of festivals als Pinkpop en Lowlands gaat. Een cd die zijn kracht vrij snel verliest, maar een band die live overtuigt en bereikt wat hij wil.

Score: