Travie McCoy @ Melkweg, Amsterdam

Een van de zomerhits komt dit jaar op naam van Travie McCoy en Bruno Mars. ‘Billionaire’ schopte het ook in Nederland na een aarzelend begin tot de top van de hitlijsten. Bruno pakte ondertussen ook nog ‘Nothing On You’ met B.O.B. mee en heeft net een nieuwe solo single uit, terwijl Travie vooralsnog vooral leunt op zijn Gym Class Heroes reputatie. Samen in de Melkweg, maar wie is er nu de hoofdact?

Het is duidelijk dat Bruno Mars niet zomaar een support is. De hele zaal staat al voor aanvangstijd vol met kleppende en langs alle kanten blinkende meisjes. Als de Amerikaanse R&B muzikant het podium betreed is het gegil dan ook oorverdovend. Het eerste nummer weigeren de mensen die puur voor Travie gekomen zijn leuk te vinden, bij het tweede betrap je jezelf op heen en weer tikken met je voet en uiteindelijk moet iedereen zich wel overgeven aan dat charismatische mannetje op het podium. Wat een performer. In een half uur windt hij heel de Melkweg om zijn vingers, met als hoogtepunten een geweldige Michael Jackson/The White Stripes/Nirvana mash-up en natuurlijk ‘Nothing On You.’

Het publiek trakteert hem bij elke blik op gegil, camera geflits en graaiende handen. Ook de rest van zijn sterk spelende band geniet van de aandacht. Volgend jaar grote zaal Paradiso? Denk het wel. Dat moet nog maar blijken voor Travie McCoy. Als hij na een kwartier luisteren naar zijn niet erg strakke dj het podium betreedt zijn er zelfs al een behoorlijk aantal mensen weer weg uit de zaal. Des te meer echte fans blijven er over en het is duidelijk: ook deze man is geliefd bij de dames. Hij is het kwade broertje van Bruno, vol tattoeages, baardje, lage broek en zelfs inclusief shabby jas en rugtas als hij het podium betreedt. Maar de hiphopper komt er mee weg. Een uur lang met zijn ogen half dicht of juist wijd opengesperd en duidelijk onder invloed van het Nederlandse kruid doet ook hij ieder’s hart smelten vanavond.

Heel debuutalbum Lazarus komt voorbij, jammer genoeg met uitzondering van het aanstekelijke ‘The Manual’. De nummers klinken op de plaat vrij vaak enigszins mat, maar live is het een feest. En Travie zelf heeft het duidelijk ook goed naar zijn zin. Dat blijkt wel als hij, anders dan gewoonlijk, zelfs nog terug komt voor een toegift. Met daarin iets waar niemand van had durven dromen van te voren maar stiekem enorm op hoopte: de grootste hit van Gym Class Heroes. ‘Cupid’s Chokehold’, met die ‘Breakfast in America’ sample, wordt heerlijk ten gehore gebracht tegenover de nu echt nog maar halfvolle zaal. Een sterke performance die meer had verdiend en een geweldige avond. Maar  aangezien McCoy zich toch voorstelde als ‘Hi, I am Travie McCoy from a band named Gym Class Heroes’ mogen we stiekem wel hopen op een terugkeer van het collectief, toch?