Bij de klanken van deze bende denk je aan een uitgestorven straat in een stadje in het wilde westen met klapperende saloondeuren en van die ballen uitgedroogde struik die langs je komen waaien. Van achter die klapperende deuren hoor je de cowpunk van de .357 String Band. Zo is dus de sfeer van het nieuwe album Lightning From The North. Pak maar een glas bourbon erbij en waan je in de luie stoel op de veranda uitkijkend over de prairie.
De title track is de opener en het gitaargetokkel doet je nog net niet met je cowboylaarzen meestampen. Dit is wat je krijgt als je Social Distortion, Hank Williams III en de Dubliners in een blender gooit (wel in de juiste verhoudingen natuurlijk). Toch klinkt de band helemaal niet zo ontspoort, op ‘Dust Devil’ is het bijna traditionele country zelfs. Vioolspel, getokkel en een zanger met een strot die klinkt alsof hij leeft op whisky en sigaretten.
De turbo zit er aardig op bij nummers als ‘Half Tank Of Gas, Full Tank Of Lies’, maar ook een gevoelig liedje kan er mee door. ‘Oh, Adilene’ zou zo een evergreen kunnen worden. Soms doet de band een beetje denken aan het vroege werk van Against Me!. Rauw, puur en recht door zee, recht doende aan het motto van ‘Voorwaarts!’ van thuisstad Milwaukee. De band won prijzen voor beste country en bluegrass band en mocht ook met punkbandjes samenspelen. Zegt nogal wat over de aantrekkingskracht van dit gezelschap, met hun zelfbenoemde streetgrass muziek.
De donkere en vaak melancholische teksten doen het goed met de muziek samen, waar ‘Rags To Rags’ een goed voorbeeld van is. Eigenlijk klinkt de band op zijn best wanneer even gas teruggenomen wordt, omdat dan de kern pas echt hoorbaar wordt. Dat hoor je op ‘The Days Engrave’ waar de zwarte ziel van de americana naar boven komt. Deze band is een homage aan de rijke melting pot van Amerikaanse muziek, die iedereen eens zou moeten beluisteren.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.