Stornoway – Beachcomber’s Windowsill

Compleet over het hoofd gezien, dat lijkt op te gaan voor de jongens van Stornoway en hun album Beachcomber’s Windowsill. Daar stonden ze plots op Pukkelpop gelijk met Iron Maiden, Danko Jones en Mark Lanegan in een sfeervolle tent. Vier verlegen studentjes uit Oxford die stotterend aan hun set beginnen in een volle tent. En goed dat het was, dus nu toch nog de plaat.

Pretentieloos en nostalgisch omschrijft de folk/indie muziek van deze jongens zeker. Enorm Engels en vernoemd naar een stadje in het uiterste noorden van de Hebriden start de plaat met het speelse ‘Zorbing’ waar verliefd worden vergeleken wordt met een obscure sport. Er zitten wel meer van die moeilijke grapjes verstopt op de plaat. Het zijn nu eenmaal een stel intellectuele mannetjes met onder andere PHd’s in ornithologie en Russisch op zak. “The Air is cooler and I feel like I just started uni” is nu eenmaal niet de tekst waar iedereen wat mee kan.

Toch moet je al goed gaan op letten om dat mee te pikken. ‘I Saw You Blink’ is heerlijk luchtig en de zang van Brian Briggs begeleid met huppelende synths geeft je vlinders in je buik. Leg het qua geluid ergens in de hoek van Belle & Sebastian met zang die nog net niet aan het croonen van Zach Condon doet denken. Alles klinkt clean en er wordt van alles in de strijd geworpen, zonder dat het teveel wordt. Op ‘Fuel Up’ en ‘The Coldharbour Road’ horen we zelfs hoe de snaarinstrumenten, orgels en fluiten de muziek een hele atmosfeer geeft zonder met de basis van drum, zang, gitaar, bas te botsen. De band weet overal de harmonie vast te houden.

Rock’n'roll zijn ze niet, eerder doen ze denken aan popmuziek uit de jaren zestig in botsing met folk uit de jaren zeventig. Nummers als ‘Here Comes The Blackout’ en ‘Watching Birds’ (ornithologie, dat is zoiets als vogelkunde) hadden net zo goed met de simpele ritmes en doffe drums uit de voorgenoemde periode kunnen komen. De plaat sluit dan weer met twee soulvolle nummers met kwieke blazers. Het enige wat je niet leuk kunt vinden aan deze band is dat ze zo ongelooflijk, onoverkomelijk, onvermijdelijk Brits zijn (ook al komen twee bandleden uit Zuid-Afrika). Maar dat vond bij de Beatles of Oasis ook niemand heel erg storend, toch?

Score: