Weekend – Sports

Het lijkt tegenwoordig een must te zijn om door Pitchfork ontdekt te worden voor de rest van de wereld naar je wil luisteren. De aandacht die Pitchfork aan Weekend gaf betekende dan ook een boost voor de carrière van het gezelschap. Terecht, want Sports is een goed album. Denk aan Joy Division, A Place To Bury Strangers met een vleugje The XX, prima samenstelling dus.

De plaat trapt af met ‘Coma Summer’. Dit is overduidelijk de hit van het schijfje, gezien de hits en views die het nummer krijgt op verschillende streaming websites. We horen stevige noise met zang die een klein beetje doet denken aan Ian Curtis. Het geheel klinkt alsof we naar een band luisteren die begin jaren negentig de wereld op zijn kop zette. De herrie van nummers als ‘Monongah, WV’ en ‘Veil’ wordt goed afgewisseld met wat rustigere stukken, zoals ‘Monday Morning’ en ‘End Times’.

Weekend heeft voor het produceren van eigen materiaal goed naar A Place To Bury Strangers geluisterd en het is dan ook niet te voorkomen om de vergelijking te maken. Het verschil met APTBS is echter dat er in A Place To Bury Strangers een duidelijke uitstroom naar noise zit, waar dit bij Weekend meer post-punk is. Feit is dat we er met Sports een plaat bij hebben waar we kunnen genieten van nummers die vol zitten met noise, opzwepende drums, gitaren en langdradige melodieën die goed blijven hangen. Of Weekend een lange houdbaarheidsdatum heeft valt te betwijfelen, maar dat ze zomaar een bescheiden succes kunnen behalen is na Sports niet uitgesloten.

Score: