Glamour Of The Kill heeft al een behoorlijke live reputatie en mocht eerder al het voorprogramma verzorgen van bands als Bullet For My Valentine en As I Lay Dying. Ook waren ze in 2010 te zien op grote festivals, zoals Download en dichter bij huis op Eurosonic en Powerfest. Wij hebben eerder de selftitled EP besproken, de band aanbevolen in Roar Sound of 2010 en ze een aantal vragen gesteld. Na drie jaar shows en tours brengen ze nu dan toch hun debuutalbum uit, genaamd The Summoning.
Als je dit album aanzet flitsen er meteen een paar bandnamen door je hoofd. Een kloddertje Silverstein, een vleugje Caliban en een behoorlijke scheut Bullet For My Valentine (zoals eerder ook al erg veel genoemd is). Zelfs de glamour zoals we die van Blessed By A Broken Heart kennen, komt af en toe langs. Glamour Of The Kill kenmerkt zich door energieke, catchy muziek. Zelf noemen ze hun muziek een mix van pop, metal en 80′s. De mix pakt in ieder geval goed uit met als resultaat dat de refreinen dagenlang in je hoofd blijven hangen.
De meeste nummers op dit album zijn strak en up tempo, waarbij melodieuze zang passend afgewisseld wordt met sterke grunts. De zang is af en toe iets minder krachtig maar dit hebben de mannen slim aangepakt door vaak meerdere zanglijnen in een refrein te doen. Er is zelfs een punkachtig “woohoo” te horen in verschillende nummers, zoals ‘Worlds End’. Ook zijn er op dit album twee rustige nummers te vinden waaronder de titeltrack die de plaat afsluit. Deze maken echter veel minder indruk dan de andere nummers en hadden net zo goed niet op de plaat kunnen staan; niemand zou ze missen.
The Summoning is een aanrader voor liefhebbers van de eerder genoemde bands. Het is een sterk debuutalbum van een band die live de verwachtingen ook waar schijnt te maken. De band hanteert een formule die ze niet zelf hebben uitgevonden, maar die in dit geval goed werkt.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.