The Carrier – Blind to What is Right

‘I’m not content giving into this world’s misleading’ schreeuwt de aan teenage angst lijdende Anthony Traniello als opener van het titelnummer van het nieuwe album Blind to What is Right van de Amerikaanse melodische hardcore band The Carrier.  Of hij er echt aan lijdt weet ik natuurlijk niet zeker, maar zijn teksten zijn helaas vaak wel van een middelbaar schoolniveau. Twee jaar hebben we moeten wachten op de opvolger van One Year Later. Is het lange wachten op deze Deathwish Inc. band de moeite waard geweest?

Ja en nee. Blind to What is Right is net zoals de vorige langspeler of de No Love Can Save Me EP een solide hardcore album, goed geproduceerd met sterke nummers die bol staan van de melodische hardcore uitspattingen zoals we deze gewend zijn van bijvoorbeeld een Modern Life is War of Life Long Tragedy. Vond je het vorige werk tof dan val je je hieraan zeker geen buil. Maar The Carrier snijdt zichzelf in de vingers door nauwelijks ontwikkeling doorgemaakt te hebben (althans, niet luisterbaar) in de periode tussen dit album en het vorige werk. Hoewel de nummers soms net wat beter in elkaar steken, Traniello een iets ander stemgeluid heeft en de productie de muzikanten nog scherper uit de hoek heeft laten komen is Blind to What is Right geen verrassend album. Behalve het anderhalve minuut durende ‘Into Darkness’, een instrumentaal nummer dat laat zien dat The Carrier wel degelijk in staat is buiten de platgetreden paden van het subgenre te treden. Dezelfde duistere sfeer is af en toe ook al tijdens andere nummers merkbaar maar dat zijn slechts vlagen. Als de band dit ook daadwerkelijk in volwaardige nummers weet te integreren ontstijgen ze hun niveau met verve.

Blind to What is Right is zeker geen slecht album maar het verschilt weinig van het eerdere werk. Was je dus al een beetje klaar met de band dan kun je deze beter laten liggen. Ken je de band niet of smaakte het oudere spul naar meer? Dan heb je met het nieuwe album het beste in huis wat de band tot nu heeft opgenomen. Let op, met negen nummers (27 minuten) is het album voor sommigen wellicht aan de korte kant.

De band speelt volgende week in de Lintfabriek te Kontich samen met mijn ROAR Sound of 2011: Midnight Souls.

Score: