Memphis May Fire – Between The Lies

Memphis May Fire is vandaag de dag geen onbekende naam voor de post-hardcore liefhebbers, echter komt het er vaak op neer dat men ‘de naam wel kent, maar de nummers eigenlijk niet’. Met hun eerste EP, uitgebracht vlak na de totstandkoming van de band, trok Memphis May Fire de aandacht van Trustkill Records. In 2008 bracht deze band het ongelooflijk sterke debuutalbum Sleepwalking uit, welke een kunstwerk van agressieve gitaarriffage – met die zogenoemde southern swagger, is. Om de fans in de periode tussen deze plaat en het nieuwe album dat in de lente van 2011 verwacht wordt, zoet te houden, heeft Memphis May Fire de EP Between The Lies uitgebracht.

Between The Lies komt binnen als een schot in de roos. Het komt zelden voor dat ik zo overweldigd ben door een post-hardcore band, maar Memphis May Fire bewijst met deze EP niet zomaar één van de velen te zijn. De EP telt vijf diamanten van nummers, welke tot in de ultieme schittering zijn geslepen zodat het kleurenspel er op prachtige wijze uitkomt. ‘Be Careful What You Wish For’ leidt de EP in met een vingervlugge gitaarriff. Niet eerder heb ik een band gehoord die de coupletten vult met enkel gitaarriffs, welke allemaal over de lengte van de hals en in topsnelheid worden gespeeld. De riffs zijn agressief, maar tegelijkertijd ongelooflijk melodieus, zo is het kenmerkend dat er weinig tot geen dissonante tonen in de nummers voorkomen.

De zang van Matt Mullins – die vlak voordat Sleepwalking uitkwam de eerste zanger Chase Ryan verving – is erg prettig om naar te luisteren. Tijdens de coupletten weet hij met de zogeheten catchphrases zijn hese screams pakkend te laten klinken, zodat de overgangen naar de cleane zang in de refreinen vanzelfsprekender lijken. Toch is de belangrijkste rol in elk nummer weggelegd voor de gitaar, die alle tracks technisch en dynamisch aanvoert. Een minpunt hiervan is echter wel dat de drums op zo’n manier naar de achtergrond zijn gedrukt dat op enkele punten de basdrum wel een zacht getik tegen het raam lijkt.

Vier tracks op de EP zijn ware relnummers, de southern feel waar de band aanvankelijk naam meemaakte is zeker niet verloren gegaan. De melodieuze refreinen mondden vaak uit in beatdowns, zodat de pakkende refreinen goed in harde coupletten overvloeien. De screams zitten vooral op het metrum van de nummers – wat het weliswaar minder uitdagend maakt, maar wat ook resulteert in een gulden middenweg tussen hard en catchy. Want zelfs een breakdown op deze plaat blijft nog in je hoofd hangen. ‘Action/Adventure’ is de hit van de EP, welke kenbaar maakt dat ondanks de weinige rustmomenten het overzicht niet verloren gaat, mede door de consistente zanglijnen. ‘Vaulted Ceilings’ is de ballade van de EP, een prachtige emotionele reis die wordt opgebouwd met veel noise en uitmondt in een zee van samples. Between The Lies is een prachtplaat. Agressief maar melodieus, Ruw maar tegelijkertijd ook zeer verfijnd.

Score: