No Turning Back @ Hedon, Zwolle

Ondanks dat No Turning Back deze aardkloot zo onderhand plat heeft gespeeld is topografie niet hun sterkste punt. Van Utrecht via Goes naar Zwolle? Dat kan makkelijker. Gelukkig draait het tijdens deze Hardcore Matinee in de Hedon maar om één ding: mosh it up. Maar of het Zwolse publiek hier zin in heeft op deze koude en wellicht ook brakke zondagmiddag? We zullen zien.

De locals van Dirty East mogen de middag aanvangen, maar doen dit zonder zanger Jeffrey (ex-Vera Lynn), wegens de gecompliceerde geboorte van zijn kindje. Het trio muzikanten werkt zich niet volledig instrumentaal door de tracks heen. Ze schreeuwen van alles door de mengelmoes van thrash, metal en lompe hardcore heen en dan worden de tracks ook nog eens op een eigen manier aangekondigd: “Het volgende nummer gaat over naakt op een dak staan met bier. En het doodknuppelen van zeehonden.”

Dirty East

Nee, dan is As Enemies Arise toch een stuk professioneler. Dat begint al met de banners naast de drumkit en gaat door tot ver in de show. Zanger Gideon is prima bij stem, maar de publieksparticipatie blijft lang achterwege. Pas als de band het complete publiek begint op te jutten, komt er beweging in en komen de jonge Zwolse moshertjes naar voren. Tijdens de sing-along van ‘Show Me That Smile’ is dit op z’n hoogtepunt, maar echt chaotisch wordt het nooit.

As Enemies Arise

De knapen van Haribo Macht Kinder Froh moeten het vooral hebben van de partyvibe. Die is prima, maar er mist nog wel wat aan de show. Een basgitaar bijvoorbeeld, die had wat meer diepte en groove aan de muziek kunnen meegeven. De sing-alongs in ‘High Fives And Breakdowns’ en ‘Fat Kids More To Love’ doen het goed, maar de laffe trancebeats zorgen voor een verdwaalde dorpsgek recht voor het podium. Door de electro komt het geheel ietwat te geforceerd en te klinisch over, dus misschien meer focussen op meebrulbare teksten?

Haribo Macht Kinder Froh

Dat hoef je niet te vragen aan de door de wol geverfde mannen van No Turning Back, die doen dat gewoon. Noem het ervaring, noem het kwaliteit, maar feit is dat hier vanaf noot één de dansvloer wel bevolkt is. De mosh is los, de voetjes gaan van de vloer en er wordt wat afgesprongen. Tegen elkaar aan, over elkaar heen en richting zanger Martijn om een woordje mee te schreeuwen.

No Turning Back

De mannen zijn blij met de prima opkomst, zeker als je nagaat dat het een zondagmiddag is. Volgens de band leeft hardcore ook in Zwolle, maar volgens Zwolle leeft vooral No Turning Back. Er zit namelijk een wereld van verschil tussen de headliner en de opwarmers, zowel qua kwaliteit als qua publieksrespons. Muzikaal staat de band dan ook als een huis, de band doet wat ze moet doen.

No Turning Back