(Album – SPV)
Er zijn twee thrash metalbands met de naam Assassin, en dit is de band uit Duitsland. Een formatie in de beste traditie van de Teutoonse klanken dus. Sinds 1984 bestaat het gezelschap onder leiding van zanger Robert Gonella al. De groep nam twee platen op, één in ’87 en één in ’88, en hield het daarna voor gezien. Na vijftien jaar kwam de band weer bij elkaar en nu is de vierde plaat uit: Breaking The Silence.
Qua thematiek en sound leunt de band lekker zwaar op landgenoten en oorlogsfreaks Sodom, die ook net een nieuwe plaat uit hebben. Machinegeweer drums en messcherpe gitaarriffs begeleiden de schreeuwerige zang van Robert Gonella op de titeltrack. “Fire, Death, Decay!” luidt het refreintje. De plaat is trouwens, net als die van Sodom, geproduceerd door Harris Johns die wel weet hoe het Teutoonse geweld moet klinken. Assassin is meer van het gejaagde, rauwe gitaargeluid in tegenstelling tot de zompige loopgravensound van Sodom. De band doet meer denken aan een Death Angel. Met deze band waren de heren ook op tour in ’88 toen ze na diefstal van hun spullen er de brui aan gaven.
De band stoomt voort met scheurende gitaren en oorlogsgeweld van de ritmesectie op ‘Destroy The State’. Tussen de snelle gitaargolven in weet drummer Björn Sondermann op nummers als ‘Turf War’ en ‘No Fear’ de gaatjes te vullen, waarna de band met een hakkende Slayer sound weer bijzet. De vocale stijl is er meer eentje in de trend van bands als D.R.I. op het grensgebied tussen thrash en hardcore. Het gedreven geluid en de stompende drums benadrukken dat wel op een nummer als ‘Real Friends’.
De plaat eindigt met een grappig slotnummer dat een lawine van geluid als intro heeft. ‘I Like Cola’ bedadrukt nogmaals die thrashpunk stijl die de band zich op deze plaat eigen gemaakt heeft. Ze zijn in ieder geval terug van weggeweest dus thrashers haast u naar de winkels!
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.