Na lang wachten was daar eindelijk Tao Of The Dead, de nieuwe plaat van …And You Will Know Us By The Trail Of Dead. Dit album deed het erg goed op de redactie, niet in de laatste plaats vanwege het totaalplaatje. Wij werden hierdoor getriggerd en vroegen daarom coremember Conrad Keely het hemd van het lijf.
Conrad: “Mijn naam is Conrad Keely, ik ben het eiland. Jason Reece is the rock.” Tao Of The Dead voelt anders aan, zeker als we hem vergelijken met zijn voorgangers. Hij lijkt op een ietwat andere muzikale richting. Ben je het daar mee eens? Conrad: “Ik gok dat ik het toch oneens moet zijn met je, het voelt namelijk niet anders. Maar ja, voor mijn gevoel zijn we altijd al dezelfde kant opgegaan en nu heeft onze eigen muzikale evolutie voor deze plaat gezorgd. Ik kan me voorstellen dat het anders zou zijn, want we kijken in de klok, om het zo maar eens te zeggen. Voor een buitenstaander is elke klok anders, omdat elke klok er anders uitziet. Voor een klokkenmaker is dit niet zo, voor een klokkenmaker werken ze allemaal op dezelfde manier. Behalve een digitale klok dan, dat is een ander verhaal. Maar, om weer terug te gaan naar je vraag, we gaan nog steeds dezelfde muzikale richting op.”
Is de band beïnvloed geweest door iets behalve de band zelf? Conrad: “Drugs natuurlijk! Nee, dat was een grapje. Ik denk dat we als band het punt in onze carrière bereikt hebben dat we ons alleen door onszelf laten beïnvloeden. Narcisme heet zoiets geloof ik.” De nieuwe plaat voelt aan als een concept plaat, ben je het daar mee eens of niet? Conrad: “Nee, want zo noemen we het zelf niet. Het is voor buitenstaanders een heel handig label, dat wel. Natuurlijk heeft de plaat een concept. Alhoewel, het is niet een concept ofzo, het zijn er een stuk of negen, misschien wel tien!” Het boek Tao Te Ching werd gebruikt als bron voor de teksten, hoe letterlijk moeten we dit zien? Conrad: “Zie het zo: We hebben regels en zinnetjes uit het boek gehaald en gebruikt als tekst. Ik denk dat we ongeveer twintig procent van de plaat niet zelf hebben geschreven. Dat komt gewoon uit Tao Te Ching. Ik ga ooit nog de teksten op onze site zetten en markeer elke regel die we uit Tao Te Ching hebben gehaald, samen met het hoofdstuk.”
Tao Of The Dead was opgenomen op de Sonic Ranch in El Paso, Texas. Op welke manier is dit een invloed geweest op het opnameproces? Conrad: “Het heeft de gehele sfeer, de ambiance beïnvloedt. Vlak over de grens was er een oorlog gaande, mensen werden elke nacht vermoord en wij werden daar eigenlijk elke keer aan herinnerd. Het was onmogelijk om te negeren. Ik weet niet hoe andere band hiermee om zullen gaan, maar voor mij was het toch erg storend. Veel van deze mensen zagen we dagelijks…” Maar hoe ging het opnameproces zelf? Conrad: “Ik voel me bijna schuldig dat ik dit zo zeg, maar het ging super goed. Het was net vakantie!”
De voorganger werd opgenomen zonder clicktracks, hoe zat dit met deze plaat? Conrad: “We hebben de plaat opgenomen zonder clicks, maar naderhand heb ik clicks toegevoegd. Dit had te maken met de tijdsverschillen bij het overdubben. Het klinkt wellicht raar, maar dit komt omdat alleen iemand van de nieuwe generatie van studiopioniers hier wat van zal snappen.” De band heeft een andere line-up op deze plaat. Is dit alleen voor het album, of ook voor de opkomende tour? Conrad: “We hebben een andere drummer en een nieuwe gitarist, maar grappig genoeg is dit een dezelfde persoon. Je zult dit wel live zien denk ik!”
Tijdens die opkomende tour spelen jullie samen met Rival Schools, hoe is deze samenwerking opgezet? Conrad: “Nou ja, we kwam elkaar toevallig tegen bij de boerenmarkt op Union Square. Dit was zó toevallig dat ik niet eens m’n best ga doen om iemand te overtuigen dat het toevallig was.” De plaat bestaat uit twee delen. Hoe gaat dit live werken? Conrad: “Niet. Maar dat is dan mijn pessimistische instelling.”
Zeg, zou je nog een aantal toffe platen van 2010 willen noemen? Conrad: “Tuurlijk. Ik vond Wolf People’s Steeple erg goed, deze kwam in December uit, dus het jaar werd goed afgesloten. Gelukkig werd het jaar goed begonnen met Teen Dream van Beach House. Phillip Glass kwam weer eens met een toffe plaat, de No.2. De hele band luisterde naar dat album van Die Antwoord, terwijl ik zelf naar vreemde muziek als Officium Novum van Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble luisterde. Ook luisterde ik veel naar die plaat van The Black Keys trouwens. Zoals je ziet, ik hou het eigenlijk ook niet meer bij de laatste tijd, maar dat komt ook omdat ik een beetje doof aan het worden ben.” Goed, laatste vraag: Wat is je schoenmaat? Conrad: “Die heb ik nooit legaal in de praktijk toegepast.”