In het kader van 40 jaar de Effenaar staat er vanavond een band op het podium welke in 1998, 1999, 2003 en 2007 de zaal al bezocht. Toen nog twee keer met Brant Bjork- ex- Kyuss, op drums. De avond begint echter met een stel jonge honden in de vorm van The Xcerst. Zij zijn last-minute aan de Europese tour van Fu Manchu toegevoegd.
Drie Schotten die ruige popmuziek maken. Klinkt allemaal lekker en laat je met vlagen denken aan de Belgen van The Sedan Vault, de Ieren van And So I Watch You From Afar, maar grotendeels is het aanstekelijke pop met een iets hardere onderliggende baslijn. Ook al beginnen de mannen voor een bijna lege zaal, na twintig minuten staat de zaal zo goed als vol. Missie geslaagd dus voor deze drie wanneer zij van het podium stappen.
The Xcerts
Sungrazer is in Nederland natuurlijk een stuk populairder dan The Xcerts. Niet geheel onlogisch staan zij daarom ook als tweede geprogrammeerd vanavond na hun eerdere optredens op Pinkpop, De Wereld Draait Door en veel meer grote, hippe, sociale platformen. De band wordt vergezeld van een fijn geluid, waardoor de stoner vanavond meer overtuigend is dan normaal. De lange slungel van een bassist deelt een paar oprechte bedankjes mee aan het publiek, maar over de grote lijn knalt Sungrazer er vanavond goed op met ‘Common Believer’, ‘Mountain Dusk’ en meer.
Sungrazer
Voor het eerst in 24 jaar gaat Fu Manchu vanavond het gehele album In Search Of… spelen. Vanaf opener ‘Regal Begal’ helemaal naar het einde van ‘Supershooter’, met tussendoor ‘Asphalt Risin’’ en ‘Solid Hex’. Dat gaat smullen worden voor menig bezoeker in de Kleine Zaal.
De gemiddelde leeftijd ligt mede hierdoor ver boven de twintig, en neigt meer richting een ruime dertig. De grote 33cl flessen Jupiler vliegen er doorheen waaruit misschien wel is op te maken dat Fu Manchu weinig meer fout kan doen. Toch begint de band niet overtuigend, en tijdens het tweede nummers ‘Hell Of Wheels’ ontstaat er flink wat geroezemoes: “Zouden ze niet heel In Search Of… spelen?” Het antwoord is ja, maar de band begint pas na vijf reguliere nummers met hun meesterwerk na de zachte woorden van frontman Ken Pucci: “We’re going to begin to play In Search Of.. now.”
Verrassingen in de setlist hoeven we niet meer te verwachten. De meeste bezoekers kunnen de tracklist van deze plaat uit 1996 dromen. Maar wat doet Fu Manchu? De band speelt anders dan we gewend zijn. Moeten ze net iets te veel nadenken bij de noten en zanglijnen van deze plaat, is er wel genoeg gerepeteerd en waarom klinkt het af en toe net iets anders? Het geheel komt niet overtuigend en energiek over. Wanneer de band inmiddels alweer drie kwartier bezig is, verlaten de eerste mensen de Kleine Zaal, zij weten wat er nog komen gaat en vinden het niet de moeite waard te blijven. De rest van de mensen moet het vooral van de flinke Jupilerflessen hebben want de band bezorgt geen ultiem genot. Iets wat toch wel werd verwacht.
Fu Manchu
