Dat NME het nieuwe album Synrise typeerde als waardeloze ‘electrotrash’ zal niemand in het publiek hebben kunnen deren, want Goose kan teren op een aardige live-reputatie. Zoals op verschillende plekken in de zaal al gefluisterd werd, gaat met deze Belgische heren het dak er namelijk gegarandeerd af. Gelukkig bleek dit vanavond, net zoals eerder deze maand tijdens 5 Days Off, geen grootspraak te zijn.
Het moet gezegd worden – in België zijn ze goed in het herkennen van talent. Of het nu gaat om een singer-songwriter als An Pierlé, een indie-pop band als Das Pop, de jazz-rock van Absynthe Minded, of rock als die van The Black Box Revelation, overal is erkenning voor te verkrijgen in de vorm van een finaleplaats in Humo’s Rock Rally. Aan dit lijstje van fijne ‘ontdekkingen’ kan Goose worden toegevoegd. Zij gaan vol overtuiging op dat snijvlak van scheurende gitaren en keiharde electro zitten om vervolgens zaal na zaal compleet plat te spelen met hun aanstekelijke dance-punk.
Helemaal uit de lucht gevallen komt het oordeel van NME echter niet. Op plaat klinkt het werk allemaal wat eendimensionaal en valt vooral het herhaaldelijke gebruik van hetzelfde idee op – een probleem waar ook een uit hetzelfde hout gesneden band als Hadouken! tegenaan loopt. Live is dit juist wat het relatief korte, maar extreem energieke optreden zo pakkend maakt. De diepe, dreunende bas, repeterende synthjes en gescandeerde teksten zorgen er in combinatie met de tomeloze energie van de bandleden voor dat opwarmtijd ineens overbodig blijkt. Bij Goose is het namelijk gewoon knallen vanaf het begin. Dit verwacht de band van het publiek, en dit verwacht het publiek ook van de band. Afgedwongen hoeft dit niet te worden.
Opener ‘Synrise’ zorgt er al voor dat de massa abrupt in beweging komt. Hoe hard voorprogramma Krause ook haar best deed, dit enthousiasme is toch echt alleen weggelegd voor de heren van Goose. Als zanger Mickael Karkousse vervolgens de eerste tekstregel van ‘Can’t Stop Me Now’ inzet, gaan de eerste mensen al helemaal los. Vooral de nummers van eerste album Bring It On, waar de gitaarinvloeden nog talrijker waren dan op opvolger Synrise, veranderen de toegestroomde groep bezoekers in Tivoli daarna voor even in een zwetende, uitzinnige menigte.
Na een krap uurtje is de koek wel op, want zoals Karkousse in eerste afsluiter ‘Everybody’ al zingt: “everybody’s getting tired”. Veel langer doorgaan zorgt er bij dit soort concerten bovendien enkel voor dat de set als geheel aan intensiteit inboet. Na de toegift , bestaande uit twee nummers van Synrise waarvan vooral ‘Words’ nog even prima in de smaak valt, is het tijd om even een drankje te halen en af te koelen. Verder dansen kan daarna nog op de voor bezoekers van dit concert gratis toegankelijke editie van Rauw. Mensen die er voor gekozen hebben alleen naar dit feestje te gaan en Goose over te slaan zijn vanavond echter echt een prima begin van hun avond misgelopen.
Setlist:
- Synrise
- Can’t Stop Me Now
- Black Gloves
- Bring It On
- After
- In Cars
- Like You
- As Good As It Gets
- Low Mode
- British Mode
- Everybody
- Hunt
- Words
