Het afgelopen jaar was er één Britse band die samen met elke vette rockact Het Kanaal overstak om onder andere Nederland te vermaken. Young Guns heeft nog steeds geen headlineshow gespeeld hier, maar wie maalt erom als je ook op deze manier avond na avond alle meisjes om je vinger windt? Met name zanger Gustav Wood is een echte dames-magneet. We spreken hem voor de show met All Time Low in Amsterdam.
De verlegen Engelsman heeft het naar zijn zin tijdens deze tour. In zijn thuisland gaan ze over een paar weken spelen met Yellowcard, echte jeugdhelden van de gehele band. Met de jongens van All Time Low zijn ze eerder op tour geweest, dus dat voelt vertrouwd. “We hebben nu ook voor het eerst geld en ruimte genoeg om een normaal busje te huren. Dus zijn we met z’n negenen, naast de vijf bandleden hebben we onze manager, roadie, geluidsman en lichtman mee kunnen nemen. Dat is echt enorm fijn. Als je elkaar dan even beu bent is er altijd wel iemand anders om tegen aan te kletsen”.
Het succes van de band wordt vooral opgehangen aan goed ontvangen debuutplaat All Our Kings Are Dead. Ondertussen wordt er geschreven aan een opvolger van het in 2010 uitgebrachte album. Het vele touren van Young Guns maakt wel dat dit schrijven langzaam gaat. Maar logischerwijs vindt Wood dat niet zo erg. “Touren is leuk en het zorgt er ook voor dat onze bekendheid groeit, zodat onze muziek door meer en meer mensen opgepikt wordt. Ik weet ook niet of we al klaar zijn voor een grote headlinetour door Europa, want we zijn onze fanbase vooral nog aan het opbouwen. Over een poosje doen we wel wat aparte data in Duitsland en Zwitserland, ik hoop dat we aan het einde van het jaar op eigen houtje de rest van Europa kunnen doen. Dan zijn we waarschijnlijk ook klaar met het opnemen van het tweede album”.
Ze duiken namelijk in juli en augustus de studio in. Niet dat iedereen van hun platenmaatschappij dat al weet, blijkt achteraf na een praatje met PIAS’ persdame. Over dat eerste album is de band nog wel tevreden, maar Wood zegt wel er niet teveel over na te willen denken. “Het kan natuurlijk gewoon beter, maar ik weet dat we toen bij het opnemen onze best enorm gedaan hebben. Dat moet je altijd doen en meer kan je er ook niet van maken. We zijn nog steeds best wel nieuw binnen de scene maar ik denk dat All Our Kings Are Dead een hele goede binnenkomer is”. Rond de studiotijd die de Engelsmannen ingebouwd hebben, zijn ze wel van plan om nog wat losse festivals te spelen en daar dan ook nieuwe nummers uit te gaan proberen. “Niet in Engeland, want daar zijn we al heel veel dit jaar, maar we willen wel wat losse Europese festivals gaan doen. Ik mag er jammer genoeg nog niks over zeggen betreft waar we zullen spelen, maar Nederland slaan we natuurlijk niet over. Ik denk zelf dat we tijdens de festivals in augustus nog in de studio zullen zijn, dus denk aan juni”. The Powerfest in Amsterdam misschien? “Ik zeg echt niks”.Ondertussen zit hij te grijnzen. In april spelen ze alvast wat festivals in Japan, even warmdraaien.
Met de respons tijdens die festivals zal het naar alle waarschijnlijkheid wel goed zitten. ’s Avonds in de Melkweg blijkt dat de band inderdaad enorm aanslaat bij alle liefhebbers van het genre, die eigenlijk voor headliner All Time Low kwamen. Wood blijft het leuk vinden om met hen te touren, ondanks het feit dat ze altijd in de schaduw van deze hoofdact staan. “ATL trekt avond na avond stampvolle zalen. Nu zitten er ook al weer kids voor de deur te wachten. Dat is elke avond een kans voor ons, elke dag een nieuw publiek. De respons is geweldig. We verkopen meer merchandise dan we gedacht hadden van te voren en met name de nieuwere nummers worden zelfs al meegezongen”.
Toch zijn de voorprogramma’s die de band tot nu toe verzorgde niet het hoogtepunt van Wood. Dat klinkt misschien logisch, maar ze speelden bijvoorbeeld ook al met Bon Jovi. Niet slecht voor een stelletje jonge honden. “Meer nog dan de release van ons debuutalbum en de geweldige avonden met grote bands, is onze headlineshow in Londen mijn hoogtepunt. De zaal was uitverkocht en ik kwam daar vroeger als jongen zelf altijd. Het is dan zo verschrikkelijk gaaf om er zelf te mogen spelen en dat iedereen dan voor jou komt. Een van de meest geweldige avonden in mijn leven. Ik denk dat Japan en China ook geweldig worden, daar ben ik heel erg benieuwd naar. En natuurlijk willen we op termijn heel erg graag naar de Verenigde Staten en naar Australië. Er zijn nog zoveel herinneringen in de maak. Ik hoop dat we met Young Guns onze grenzen voorlopig blijven kunnen verleggen. Het enige dat ons momenteel echt tegenhoudt om het niet gewoon te doen is geld. We kunnen nu maar net leven van onze muziek, juist omdat we zoveel op tour zijn”.
Naar eigen zeggen bestaat zijn dag momenteel vooral uit wachten. Niet dat hij het echt vervelend vindt, ondanks het stilzitten gaan de dagen vrij vlug. “Spelen, inpakken, slapen en rijden, opbouwen, eten, spelen. Omdat we met een leuke club zijn blijft ook het reizen gewoon goed. Daarnaast slapen we veel”. In totaal zijn ze nu alweer een kleine acht jaar bij elkaar, waar van het touren pas ongeveer anderhalf jaar soort van intensief is. Of ze de stijgende lijn nog tien jaar volhouden weet Wood eigenlijk niet. “Ik hoop dat we dan nog bij elkaar zijn natuurlijk, maar zoiets weet je nooit van te voren. Zo niet, dan gok ik dat in ieder geval de helft van ons iets als vakkenvullen aan het doen is. In ieder geval niks waar we hard voor hadden moeten leren. Maar ik hoop vooral dat we over tien jaar terug kunnen kijken op onze carrière, of die dan nog bezig is of niet, en dat we dan trots kunnen zijn”.
Je kunt geen reactie achterlaten.