(Album – Rise Records) In navolging van Downtown Battle Mountain is daar nu Downtown Battle Mountain II, het vierde studioalbum van post-hardcore band Dance Gavin Dance uit Sacramento, Californië. Deze band is niet alleen bekend om zijn chaotische post-hardcore met vingervlugge en technisch onnavolgbare gitaarriffs, maar ook vanwege zijn fameuze zanger Jonny Craig. De zanger die na een pauze van drie jaar zich wederom bij de band heeft gevoegd kwam onlangs in het nieuws vanwege het oplichten van zijn fans om zijn drugsverslaving te voeden. Hij heeft online goederen verkocht voor geld, echter werden de producten nooit geleverd. Inmiddels heeft hij zich laten opnemen in een afkickkliniek, maar hij zal ter promotie van dit meesterwerk de geplande tours in het voorjaar gewoon doen. Deze negatieve publiciteit komt de band natuurlijk niet ten goede, maar Dance Gavin Dance slaat keihard terug door een plaat uit te brengen die beter is dan al het voorgaand materiaal.
De keuze om de plaat Downtown Battle Mountain II te noemen is vanwege het feit dat deel één het laatste album was met dezelfde bezetting. Na bijna een tiental line-up veranderingen heeft de oorspronkelijke bezetting zich weer samengevoegd en laat het vijftal de luisteraar horen waarom de fan in eerste instantie verliefd is geworden op de band. Downtown Battle Mountain II is een meesterwerk van begin tot eind – een kwalitatief consistente vertoning zonder de welbekende fillers, oftewel vullers. ‘Spooks’ bijt met een kraakheldere productie het spits af en zet de toon voor de rest van de tracks. De ongelooflijk snelle gitaarriffs zorgen voor een chaotisch geheel, echter raakt de rode draad te nimmer zoek door het herhalende arrangement van de nummers – waarbinnen wordt afgewisseld. En dat is waarmee dit album zich onderscheidt van voorgaande platen: de songwriting is geperfectioneerd en gepolijst. Hoe chaotisch sommige stukken ook lijken, de exquisite songwriting zorgt ervoor dat het einde niet zoek is.
Dance Gavin Dance schotelt ons een gevarieerde tracklist voor met nummers die invloeden behelzen van funk tot aan post-hardcore. Het geschreeuw van Jon Mess klinkt als vanouds vertrouwd en wordt aangevuld door het volle stemgeluid van Craig. Zo brengt Craig met zijn soulstem rust in aanvulling op open intervallen binnen nummers als ‘Swan Soup’, maar weet hij ook te midden van chaotisch gitaargeweld zijn stem als begeleidend rustpunt in het geheel te laten functioneren. ‘The Robot with Human Hair Pt. 2 ½’ en ‘Elder Goose’ zijn hier voorbeelden van. Drummer Matt Mingus pakt de ritmisch afwisselende tracks fenomenaal op. Hij neemt naast het ritme en snelle fills ook van tijd tot tijd de onnavolgbare gitaarriffs op de tel mee. De ruimtelijke sound, waarin wordt afgewisseld in echo, delay tot zeer clean, fungeert als dynamisch platform waarop de band haar creativiteit de vrije loop kan laten gaan. Dance Gavin Dance bewijst met deze plaat dat de bandleden van ruwe diamantjes tot stralende edelstenen zijn gepolijst.
Dance Gavin Dance staat op 20 mei aanstaande in Sugar Factory, te Amsterdam.
