RED

RED is een film van DC die losjes gebaseerd is op de gelijknamige comicserie. Tijdens de film zullen die comic-aspecten je allicht opvallen, want de manier van filmen en de personages zijn kenmerkend voor een comicfilm. De film is een actie komedie met grote acteurs zoals Bruce Willis, Morgan Freeman, John Malkovich en Helen Mirren. Een flinke cast die hoge verwachtingen schept.

Bruce Willis speelt Frank Moses. Een ex-CIA-agent die geniet van zijn pensioen. Een telefoniste met de naam Sarah laat de hormonen van de kale Moses op volle toeren door zijn lichaam razen en doet hem besluiten om plannen te maken om haar te ontmoeten. Voordat hij echter richting zijn telefoonliefde reist, klopt een groep huurlingen aan bij zijn adres om hem om zeep te helpen. Geheel in stijl legt Bruce Willis de zwaar getrainde moordenaars met gemak om. Het is reden genoeg voor Moses om zijn spullen nu echt te pakken en naar Sarah te reizen, want ze loopt nu plots ook gevaar om van het leven beroofd te worden. Er ontpopt zich een over de top zoektocht naar CIA-geheimen waar de hit op Moses om draaide. Onderweg ontmoet Moses oude maten Marvin Boggs, Victoria en Joe Matheson. Vooral Marvin zorgt ervoor dat je menigmaal in de lach schiet, want hij schijnt een brainwash-testpersoon te zijn geweest. Dat houdt in dat hij elf jaar lang dagelijks een dosis LCD toegediend kreeg, waardoor hij nu totaal paranoia is. Dit zorgt voor de meest hilarische en bizarre momenten. Uiteindelijk breekt de groep zelfs in bij het CIA hoofdkwartier.

Zoals ik eerder al aangaf is RED een film van DC Comics, dat is vooral terug te zien in de manier van filmen. De beelden die je ziet, zouden met de nodige fantasie allemaal plaatjes uit een strip kunnen zijn. Tussen de plaatjes door beweegt de camera dynamisch, maar als de camera het volgende punt heeft bereikt en een redelijk statische positie aangenomen heeft, komt dat comicgevoel weer naar voren en kan je gemakkelijk een kader om het scherm denken. Daarnaast uiten de comic-invloeden zich ook aan de overgangsmomenten van de ene locatie naar het andere. Dan krijg je namelijk een postkaart in beeld met de locatie waar de volgende scene zich afspeelt, ook dit zou zo in een comic passen. De acteurs vertegenwoordigen hun karakters leuk en overdreven, maar van echte ontwikkelingen is geen sprake. Hierdoor blijven de personages erg oppervlakkig en kan je je maar moeilijk inleven in de gevoelens van de personages. Deze oppervlakkigheid is te wijten aan het hoge comicgehalte van de film, maar gelukkig maken de spectaculaire special effects en over de top acties heel veel goed. Want in welke andere film zie je dat iemand even een RPG-Projectiel uit de lucht schieten alsof het niks is?

Veel actiefilms claimen ook een komedie te zijn, maar dat lukt ze lang niet allemaal. RED is echter wel een goed voorbeeld van de combinatie tussen actie en komedie. De grappige personages en over de top acties zorgen ervoor dat je meer dan eens grinnikend naar het scherm zit te staren. Echter geen helden in strakke pakjes in deze DC-film, maar een keiharde ex-CIA-agent die heerlijk huishoudt en de nodige humor bezit, fijn.