In elk portiekje en onder elk afdakje zitten mensen met shirts van de hoofdact van vandaag. De Children Of Bodom fans die vroeg zijn afgereisd naar Tilburg moeten schuilen voor de regen op een druilerige woensdagavond. Vanavond staan hun helden op het podium dus de kids hebben het er voor over. De zaal is dan ook snel gevuld wanneer de deuren open gaan.
Dus zo wordt voorprogramma Machinea Supremacy getrakteerd op een aardig gevulde zaal. De band doet daarom extra zijn best, met name één van de gitaristen bespeelt zijn gitaar alsof het, nou goed… Muzikaal klinkt het gezelschap met hun chiptunes gebruik in ieder geval wel apart. Dat combineren met metal lijkt wat vreemd, maar het publiek reageert enthousiast op deze jaren tachtig pop-meets-metal klanken.
De volgende band die aantreedt bestaat uit de zwaarddragers van Ensiferum. Een paar jaar terug nog headliner van Paganfest, nu waren ze er zondag niet bij. Vanavond wel als voorprogramma en ze hebben er zin in. Het enthousiasme van Petri Lindroos is niet echt te bekennen, maar de rest van de band vermaakt zich prima. Het publiek doet natuurlijk massaal mee met deze feestelijkheden. Zo als de band zelf zegt doen ze live altijd hun best en daar is niets aan gelogen. Nummers als ‘Lai Lai Hei’ en ‘Iron’ doen het nog altijd goed, terwijl de laatste plaat toch niet de grote knaller lijkt te zijn die het had moeten worden. De band speelt een goede, vermakelijke set en het bier vliegt door de lucht. Het is goed zo.
Ensiferum
Voordat de hoofdact het podium op komt wordt er even aangekondigd dat verder jolig biergooien niet gewaardeerd wordt door de Finnen. Ondertussen leert een blik rond ons dat deze band in ieder geval prima merchandise inkomsten heeft, zelden zie je zoveel mensen met shirtjes van dezelfde band bij elkaar. Toch het bewijs dat imago en marketing veel waard is.
Gegil stijgt op wanneer Children Of Bodom het podium betreedt. Een podium dat is opgetuigd met wat doeken aan lichtracks die een spookachtig gevoel teweeg brengen. Een sterke lichtshow daarbij en de halve show is al gemaakt. De band speelt prima, maar met hetzelfde enthousiasme als de meteropnemer die aan de deur komt. Het lijkt alsof het dolenthousiaste publiek juist de band opvrolijkt gedurende de set in plaats van andersom.
Children Of Bodom
Ondertussen slaan de halfontblote jongens zich tegen elkaar aan voor het podium terwijl anderen angstvallig hun vriendinnetjes staan af te schermen. Desondanks is er in de zaal een gevarieerd publiek te bekennen dat erg enthousiast mee doet. Naar het einde van de set toe lijkt ook de band er meer zin in te krijgen. Nummers als ‘Follow The Reaper’ en ‘Downfall’ kunnen op veel bijval rekenen.
Children Of Bodem
Natuurlijk komt de band nog terug om de fans op meer te trakteren. Salvo’s vette gitaarriffs worden de zaal in gevuurd en een lach komt op de tronies van de bandleden. Ondanks dat het de Ugly World Tour heet, moeten de heren vanaf het podium toch een hele leuke wereld gezien hebben vanavond.
