(Album – Cooperative Music) De muzikanten van Noah And The Whale begonnen ooit als indie folk band. Met hun tweede album The First Days Of Spring, dat overwegend positief ontvangen werd, schoven ze al meer op naar de indie rock. Ze sloegen toen een andere weg in en dat is bij hun derde album verder doorgezet. Het viertal uit de UK schuwt hierbij het gebruik van allerhande elektronica niet. Direct bij aanvang van Last Night On Earth wordt dit al duidelijk, wanneer het enigszins goedkope drumcomputer geluid en synthesizers het album openen. Gelukkig wordt de elektronica voor de rest van het album smaakvol ingezet.
Dit leidt tot gevarieerde nummers met mooie arrangementen. Alles klinkt wel wat grootser, maar ze gaan hierbij over het algemeen niet te ver. Het leidt ook tot interessante vondsten. Zo zit in ‘Give It All Back’ een aanstekelijk deuntje dat doet denken aan de ringtone van een mobiele telefoon. Dit werkt uitstekend en levert een vrolijk nummer op. De eerste single ‘L.I.F.E.G.O.E.S.O.N.’ is een soort kruising tussen ‘Lola’ van The Kinks, ‘Love Of The Common People’ van Paul Young met een vleugje van Lou Reed’s ‘Walk On The Wild Side’. Het refreintje waarin de letters van de titel gespeld worden, krijg je vervolgens de rest van de dag niet meer uit je hoofd. De album titel zit ook in de tekst van dit nummer verwerkt: “On my last night on earth, I won’t look to the sky”.
De vergelijking met Lou Reed is niet geheel toevallig, want zanger Charlie Fink klinkt soms verdacht veel als de oud frontman van The Velvet Underground, zoals op ‘Wild Thing’. Hij liet zich voor dit album dan ook inspireren door diens Berlin. Op andere momenten klinkt zijn stem wat ijler, met name op de meer ingetogen en melancholische nummers. Ondanks deze melancholiek is het een vrij optimistische plaat geworden waaruit hoop spreekt. De teksten zijn wel wat wisselvallig. Fink is een vrij goede tekst schrijver en verhalenverteller en bewijst dat hier ook weer, maar toch is het niet altijd even diepgaand. Verder is er eigenlijk niet veel aan te merken op de plaat. Alles bij elkaar zetten Noah And The Whale weer een stap vooruit en bewijzen dit met een mooi en volwassen album. Vorige week stonden ze nog in Tivoli en je kan ze nog gaan bekijken in de Melkweg later deze maand.
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.