Shocking Blue

( A-Film ) Shocking Blue begint met drie normale jongens uit de buurt van Alkmaar. Op brommers racend door de bollenvelden, juichend op de tribune van AZ en elkaar aftroevend in ‘mooi doodliggen’. Typische Hollandse jongens in een niet zo typisch Hollandse, poëtische film van regisseur Mark de Cloe.

Thomas, Chris en Jacques zijn beste vrienden. Thomas (Ruben van Weelden) zit op de landbouwschool, droomt er van om een felblauwe tulp (“Shocking Blue”) te kweken en is veel te verlegen om meisjes ook maar aan te kijken. Chris (Jim van der Panne) sleutelt graag aan brommers en heeft nog weinig aandacht voor meisjes. Jacques (Niels Gomperts) is de versierder van het stel en wil de wereld laten zien wat hij in huis heeft. De jongens hebben het prima voor elkaar. Ondanks hun verschillende ambities en interesses zijn ze er altijd voor elkaar en kunnen ze met zijn drieën de wereld aan. Totdat er een heftige gebeurtenis plaatsvindt die alles zal veranderen.

Shocking Blue is zo’n film die het best is als je er van te voren niet te veel over weet. Tijdens het kijken voel je dat er dingen staan te gebeuren en deze ‘spanning’ is het best te voelen wanneer je blanco de film in gaat. Het is lastig om een onderwerp te hangen aan de film. Het is een verhaal over vriendschap, een zwaar drama, een reis naar volwassenheid, maar ook een poëtisch liefdesverhaal. Shocking Blue is een veelzijdige film die voelt als een eenheid. De film heeft geen bijzondere technieken of effecten nodig om boeiend te blijven. De mooie beelden en de echtheid van het verhaal en de personages geven genoeg om de aandacht vast te houden.

Mark de Cloe maakte al meerdere films die zich richten op de echte dingen in het leven. In onder andere de serie van korte films Boy Meets Girl (2002) en de speelfilm Het Leven uit een Dag (2009) draait het om de liefde. Dat De Cloe met deze gevoelens wel raad weet blijkt ook weer uit Shocking Blue. De personages van Van Weelden en Lisa Smit (in de rol van Manou) weten ondanks hun geslotenheid toch te boeien en duidelijk te maken hoe ze zich voelen. Dit komt aan de ene kant door de sterke gezichtsuitdrukkingen van de acteurs, maar ook door de vele close-ups die aangeven dat liefde niet om woorden draait.

Shocking Blue weet, ondanks een korte speeltijd van 79 minuten, indruk te maken. De realistische karakters en de herkenbare setting brengen het verhaal dichtbij. De mooie beelden en de poëtische toon maken de film tot iets bijzonders.