Laura Jansen heeft het afgelopen anderhalf jaar een reuzensprong gemaakt. Van niet uitverkochte soloshows via Eurosonic naar een volledig uitverkochte clubtour. En dit niet langs de minste poppodia. Vrijdag stond ze dus in een uitverkochte Tivoli, gisteravond speelde ze in een uitverkochte Oosterpoort.
Het dient gezegd te worden, het is de Kleine Zaal van het Groningse poppodium, maar dan nog. Nieuwe beste vriendin Holly Conlan mag vanavond het spits afbijten. Het mag in de lijn der verwachting liggen dat ze in de buurt komt van de hoofdact, maar het optreden lijkt spookachtig veel op de vorige door Jansen gegeven optreden in de Oosterpoort. Destijds was het publiek stil, iets dat ditmaal niet gezegd kan worden, zelfs wanneer de twee vriendinnen samen op het podium staan.
Omdat de show Conlan onder het half uur inklokt, lijkt het extra lang te duren voordat Laura Jansen en band het podium betreden. Tijdens deze tour heeft ze dezelfde band als tijdens Eurosonic, aangevuld met de supportact. Met nog maar één plaat op zak is het repertoire vrij klein, het zijn dus alleen maar ‘oude’ nummers die de revue passeren. Jansen neemt gelukkig de tijd om de verhalen achter de nummers van Bells te vertellen, iets waarmee ze voorheen de vaart uit het optreden wist te halen. Ook op dit vlak is ze vooruit gegaan, want ze weet zich te beperken tot simpele anekdotes en laat de ellenlange verhalen achterwege.
Het optreden bestaat simpel gezien uit drie delen: tijdens het eerste deel zit de vaart er lekker in en klinken de tracks door de hulp van haar band een stuk bombastischer. In het tweede deel krijgen de muzikanten vrijaf en doet Jansen in haar eentje een poging om het publiek te betoveren. Dit lukt haar vooral tijdens Koekiemonsters ‘If Moon Was A Cookie’, waar ze zichzelf begeleidt op een naamloze ukelele (In tegenstelling tot Blaudzun). Het afsluitende derde gedeelte van de set is bedoeld om te rocken en dit gaat het vijftal goed af, het tempo zit er prima in.
Juist het feit dat de show uit drie duidelijk defineerbare delen bestaat, zorgt voor een gebrek aan spanning. Een klein beetje afwisseling – en wellicht wat meer ruimte voor het experiment – zou wonderen doen. Als ze dit voorelkaar krijgt gaat het helemaal goedkomen op Pinkpop, want toen Jan Smeets haar bekendmaakte op de Persconferentie werd menig wenkbrauw gefronst.
Je kunt geen reactie achterlaten.