De Nederlands-Amerikaanse zangeres Laura Jansen doet goede zaken in haar geboorteland. Met haar doorbraakhit en cover ‘Use Somebody’ staat ze regelmatig in uitverkochte zalen geprogrammeerd. Het paradepaardje van producer John Ewbank belande zelfs op het album “Dromen durven delen” van Marco Borsato. En ze staat binnenkort geprogrammeerd op Pinkpop. De hoogste tijd om de 34-jarige eens aan de tand te voelen.
Nederlandse nuchterheid
Laura Jansen zit niet graag stil. Ze is geboren in Breda, studeerde aan het conservatorium in Rotterdam, maakte deel uit van het Tilburgse bandje Blow Your Mind, maar sinds 2000 woont ze in Amerika waar ze eerst in Boston studeerde en daarna naar Nashville verhuisde. Ze is de dochter van een Amerikaanse moeder en een Nederlandse vader – ze hebben elkaar ooit ontmoet op het vliegveld – en Laura bezit gewoonweg beide nationaliteiten. Het nuchtere Nederlandse is vooral heel fijn geweest in Amerika. ‘Daar is natuurlijk alles heel spannend en heel overdreven. Je ego wordt ontzetten gevleid qua complimenten en het Nederlandse in mij is best cynisch daarin geweest. Dat heeft me onwijs geholpen daar. Het is natuurlijk echt een cultuurverschil. Nederlanders zijn gewoon heel nuchter over heel veel dingen. Als je maar normaal blijft dan ben je goed bezig. Het is natuurlijk best gek wat we doen qua werk en daar moet je ook normaal in blijven staan.’
Coverbandjes
De doorbraaksingle ‘Use Somebody’ komt niet helemaal uit de lucht vallen. Het Kings of Leon-nummer brengt Laura namelijk helemaal terug naar haar beginperiode. Ze is ooit begonnen met een coverbandje en heeft hier alles geleerd. ‘We speelden disconummers en alles wat eigenlijk in de Top 40 stond. Ik maak er heel veel grapjes over, maar ik heb daar veel van geleerd; hoe je bijvoorbeeld met de slechtste optreden nog door kunt gaan. In de slechtste en raarste omstandigheden. Ik heb geleerd heel snel liedjes te leren en te kunnen performen.’ Met de coverband stond ze bijvoorbeeld op bruiloften, maar ook op heel veel studentenvereniging. ‘Dat was heel heftig natuurlijk. Stonden we opeens voor 2.000 jongens met stropdassen te spelen. En dat moest je dan maar zien te overleven. Dat heb ik ook allemaal gedaan, vier dagen in de week.’
Marco Borsato
Toen Laura ging verhuizen had ze twee Nederlandse platen meegenomen; een album van Bløf en Marco Borsato. Maar ze doet in Amerika eigenlijk meer in het alternatieve circuit. Laura tourde zes weken als bandlid van Joshua Radin in 2008. In 2009 deed ze hetzelfde met William Fitzsimmons en fungeerde ook als zijn support-act. Maar ik 2011 gaat ze touren met Marco Borsato. Haar ouders vinden dat ze het nu pas écht een hoogtepunt heeft bereikt, vertelt ze glimlachend. Zelfs het duet ‘Duizend Scherven’ op het nieuwe album van Borsato is een feit. ‘Ik zou eigenlijk gewoon het achtergrondkoortje doen voor het liedje. Dat doe ik heel veel voor mensen en vind ik heel tof. Dus ik was alleen maar ‘oehtjes en aahtjes’ aan het zingen, totdat er gevraagd werd om toch een tweede stem te doen. Ik wilde het eerst niet doen omdat mijn Nederlands veels te bekakt klinkt, maar ik realiseerde me uiteindelijk echt dat dit ook een onderdeel is van wie ik ben.’
De zanger in haar coveband zong destijds ook ‘Dromen zijn bedrog’ van Marco Borsato en ‘Margherita’ kwam ook net uit die tijd. Ze was hierdoor erg bekend met de Soundmixshow-winnaar en het was ook geen probleem om in de teksten van Marco te duiken. ‘Ik vond het zo fijn om het zingen en het is zo’n mooi liedje ook. Ik ken het verhaal ook echter het liedje. Marco heeft natuurlijk een moeilijk jaar gehad en dat liedje gaat daar echt over. Dat heb ik ook van dichtbij meegemaakt. Ik vond het heel heftig, intiem en mooi. En natuurlijk; ik sta gewoon op een plaat van Marco Borsato, waar ik tien jaar geleden altijd naar luisterde. ’
Nederlandstalig
De samenwerking met Borsato was de eerste keer dat ze ooit in het Nederlands zong. ‘Ik merkte dat er echt een klepje bij me open ging wat ik muzikaal nog niet had gevoeld. Het is natuurlijk de taal uit m’n jeugd en ikzelf luister ook naar een bepaalde soort Nederlandse muziek. Ik vind Liesbeth List te gek en Ramses Shaffy en Frank Boeijen. Ik luister eigenlijk naar best oudbollige Nederlandse muziek. Ik zou het heel tof vinden om wat van die heel oude mooie Nederlandse liedjes te gaan vertolken op een nieuwe manier. Ik weet alleen niet wanneer ik dat dan zou moeten doen. Ik zou het wel alleen doen als het echt goed was. Je kunt er niet mee fucken met zulke liedjes. Je kunt niet Wim Sonneveld even half goed gdoen. Het moet heel goed worden. Het zijn echt heilige liedjes ook. ‘
In 2009 werd Laura Jansen in Nederland ontdekt door songwriter en muziekproducent John Ewbank en in september kwam het album “Bells” (een samenvoeging van twee EP’s) uit via Universal Music. De beginperiode van haar Nederlandse carrière klinkt geweldig, maar een eendagsvlieg blijft het hierdoor zeker niet, ze wordt in Nederland geaccepteerd met twee open armen.
Je kunt geen reactie achterlaten.