Funeral For A Friend @ Effenaar, Eindhoven

Door Guido Segers 3 mei 2011 2

Het vereist wat van je om op de dag na Koninginnedag naar een concertzaal te komen om een bandje te bekijken. Dat blijkt tenminste uit de schaarse aanloop die de Effenaar ondervindt op de eerste dag van mei voor een optreden van The Blackout en Funeral For A Friend. Gelukkig hebben de bands er genoeg zin in dus het komt nog helemaal goed met de avond.

Opener Red Tape Parade geeft meteen lekker gas. De melodieuze punkrock doet het goed bij de bezoekers en ondanks de rare uitspraken van de zanger tussen de nummers door eet het publiek snel uit zijn hand. Na een kort maar krachtig showtje hebben de Duitsers het in ieder geval voor elkaar dat iedereen “Hoppe!” roept. Van deze band zouden we nog best meer kunnen horen in de toekomst overigens.

Uit Wales komt dan de eerste naam van vanavond. Je kunt er van vinden wat je wil, maar de mannen van The Blackout weten wel hoe ze een zaal met weinig vulling om kunnen toveren in een feestje. Met vliegwerk en gejongleer met microfoons spat de energie van het podium af. Na het eerste nummer springt ook zanger Sean Smith de zaal in om daar het feestje wat op te peppen.

Hits als ‘Children Of The Night’ en ‘We Are Dynamite’ worden volop meegezongen. Het gezelschap klinkt wel wat radiovriendelijker dan een paar jaar terug, maar dat laat alleen maar zien hoe deze post-hardcore band zich ontwikkeld heeft naar een stadiongeluid. Zeker de nummers van de nieuwe plaat Hope laten dat horen. De band weet echt een gave show neer te zetten en weet met zijn act en gebabbel tussendoor de fans een mooie avond te bezorgen.

Funeral For A Friend draait ook al even mee en kan dus ook wel op de nodige meezingers rekenen. De voorgangers op het podium omschreven hun landgenoten zelfs als een van de beste bands uit Wales aller tijden. De band combineert eigenlijk het beste van diverse stijlen en maakt hier een muzikaal sterk onderbouwd stukje screamo van. Natuurlijk presenteren ook deze mannen  een nieuwe plaat. Welcome Home Armageddon is inmiddels de vijfde plaat van dit orkestje.

De band speelt erg strak en elk nummer blijft spannend. Heel mooi blijft natuurlijk ‘Red Is The New Black’ van de debuutplaat. De band moet wel om het nummer even een zegje doen, maar vooruit. Dat moet ook zo nu en dan gebeuren en frontman Matthew Davies-Kreye is in een jolige stemming. Helaas lijkt het hoogtepunt van de avond toch te blijven liggen bij The Blackout en langzaamaan loopt de zaal leeg al voor de Welshe screamo band van start gaat. Jammer, lijkt het er toch op dat de vermoeidheid er goed in zit na dit weekend.

 

  • Paul

    Beste Guido,

    vond je The Blackout niet onnoemelijk irritant met dat geslinger met die microfoon? En volgens mij was de zanger van FFAF helemaaal niet in een goede stemming, hij kon niet vaak genoeg laten doorschemeren hoe erg hij een hekel had aan het jonge publiek en mensen die niet aan het opletten waren. Ik vond het muzikaal een geweldige set van FFAF maar het respect voor het publiek an sich en de fans van het eerste uur(zonder dat gezanik hadden ze 3 nummers meer kunnen spelen) vond ik ver te zoeken…

    Over The Red Tape Parade kan ik al helemaal kort zijn: de plank is nog nooit zo knap mis geslagen…

    Maar toch leuk om de ‘klassiekertjes’ en nieuwe nummers van Funeral for a Friend te horen, het blijven toch mijn jeugdhelden dan pik je meer.

  • Guido

    Bedankt voor je reactie!
    The Blackout is gewoon wat het is en in wat zij doen… En ja.. die stemming is me een beetje ontgaan. Vond de opener muzikaal wel tof. Verder was het een beetje tam allemaal maar ach.