Een grootheid op het gebied van post-hardcore is Funeral For A Friend. De rockers uit Wales hebben furore gemaakt met vijf studioalbums, waarvan de laatste, Welcome Home Armageddon, in maart 2011 uitkwam. De band gaf op zondagavond in Effenaar een strak optreden weg, met ondersteuning van supportact Red Tape Parade en gedeelde headline-act The Blackout. Deze bands staan vanavond in de Oude Zaal van de Melkweg, en We Are The Ocean is aan de line-up toegevoegd.
Nadat Red Tape Parade de zaal al een beetje heeft opgewarmd, is het aan de beurt aan We Are The Ocean uit Engeland. We Are The Ocean bracht vorige week het tweede studioalbum Go Now And Live uit en tourt door Europa met de twee hoofdacts mee ter promotie hiervan. De setlist die de band vanavond aan het publiek voorschotelt is niet geheel gewijd aan dit album: er vindt een mooie afweging plaats tussen oud materiaal en nieuwe nummers. Zo komen niet alleen oudere tracks als ‘(I’ll Grab You By) The Neck Of The Woods’ voorbij, maar ook de nieuwe singles ‘The Waiting Room’ en ‘What It Feels Like’. De zangstem van clean vocalist Liam Cromby is even zuiver als op de plaat, hij brengt prachtig de emotie ten gehore en doet men vele malen denken aan Dallas Green van Alexisonfire. Tweede zanger, schreeuwlelijk Dan Brown, staat er aanvankelijk wat verloren bij op het podium aangezien de band op de nieuwe plaat het aantal screams zeker heeft gehalveerd, echter blijkt hij de dragende live-kracht van We Are The Ocean te zijn. Hij springt regelmatig het publiek in en weet het publiek om te toveren tot een springende, kolkende massa. De band zet een ongelooflijk sterk optreden neer.
The Blackout
De zaal is goed gevuld wanneer The Blackout het podium betreedt. Ondanks dat het nieuwe album voor velen niet kwaliteit van de bovenste plank is, weet de band zich live wel te bewijzen. Met een goede lichtshow, opzwepende stagemoves en opener ‘STFUppercut’ krijgt The Blackout al gauw de voetjes van de aanwezige mensen van de vloer. Met vier albums op zijn naam, maakt ook The Blackout een goede afweging tussen deze platen. Van The Best In Town komt ‘Children Of The Night’ voorbij, maar het publiek schreeuwt niet minder hard mee als ‘I’m A Riot? You’re A Fuckin’ Riot!’ van het mini-album The Blackout! The Blackout! The Blackout! uit 2006 wordt gespeeld. Uiteraard is het grootste gedeelte van de setlist toegewijd aan de tracks van het onlangs verschenen Hope, waarvan de tracks op plaat niet erg uitdagend zijn maar live wel pakkende nummers blijken. De band zet een strakke en goede show neer, niet alleen vermakelijk voor het jonge publiek, maar ook voor het oudere volk dat zich achteraan bij de bar waant.
Funeral For A Friend
Afsluiter van de avond is uiteraard de grootste naam Funeral For A Friend. Echter wordt het al gauw pijnlijk duidelijk dat de meeste mensen vanavond voor The Blackout zijn gekomen. De zaal stroomt namelijk leeg naarmate de set zich vordert. De band probeert de post-hardcore show, waarmee zij jaren geleden het publiek nog wisten op te zwepen, te redden door veel oudere tracks als ‘Juneau’, ‘Rookie Of The Year’ en afsluiter ‘Escape Artists Never Die’ te spelen, maar het optreden slaat niet aan. Zanger Matthew Davies-Keye heeft regelmatig moeite met de snelle nummers, en ondanks dat de tracks strak worden gespeeld slaat de vonk over het algemeen niet over. Funeral For A Friend blijft voor velen natuurlijk een speciale band -met oog op jeugdsentimentaliteit, aangezien de band een grote naam behoudt in het screamo/post-hardcore-genre. Echter blijkt dat de band toch een beetje vergane glorie is, en het onlangs verschenen album Welcome Home Armageddon, waarop het ijzersterke nummer ‘Front Row Seats To The End Of The World’ staat, kan het helaas niet redden.
Foto’s: Gaga Mucko
Je kunt geen reactie achterlaten.