Between The Buried And Me – The Parallax: Hypersleep Dialogues

Door Jeffrey Zweep 7 mei 2011 Reageren uitgeschakeld

    btbamtheparallaxhypersleepdialoguesROAR115 Between The Buried And Me   The Parallax: Hypersleep Dialogues( Album – Metal Blade ) Eerder dit jaar kwam The Best Of Between The Buried And Me uit, maar het echte vervolg op het uit 2009 afkomstige The Great Misdirect ziet nu pas het levenslicht. The Parallax: Hypersleep Dialogues is het eerste deel van een tweeluik over twee wezens die bepaalde ontwikkelingen meemaken.

    Dat klinkt heet simpel, maar de drie tracks tellende EP is ontzettend complex. Met z’n symfonische intro en het daaropvolgende salvo van overstuurde gitaren, donderende drums en de diepe grom van vocalist Tommy Rogers zet albumopener ‘Specular Reflection’ de luisteraar gelijk op het verkeerde been. De sound is allover the place: Rogers wisselt een diepe death metal-grom af met een cleane, bijna soulvolle, zangstem en de spacey synth’s geven de track net weer wat meer diepgang.

    Between The Buried And Me staat bekend om het feit dat ze graag alle registers open trekken, zo ook op dit halfuur durende mini-epos. Het geluid van midway point ‘Augment Of Rebirth’ gaat van een spannend death metalesque instrumentatie naar progressieve rock, maar niet voordat de luisteraar een jazzy solo en een polka intermezzo (compleet met accordeon en slide gitaar!) voorgeschoteld krijgt. Afsluiter ‘Lunar Wilderness’ is de meest cleane (en tegelijkertijd de meest klinische) van het stel, maar door de gierende gitaren, haarscherpe basslijnen en allesvernietigende drumpatronen neigt het nummer naar een post-hardcore/fusion jazz/avantgarde metal mash-up.

    Het gitaartandem bestaande uit Paul Waggoner en Dustie Waring lijkt te zijn verwikkeld in een dragrace, zo snel vliegen de solo’s en riffs om je oren. De ritmesectie is ontzettend afwisselend: het ene moment ontzettend secuur en het andere moment extreem hard en in your face. Between The Buried And Me weet zeer veel muzikale genialiteit in een halfuur te stoppen: van death metal tot fusion jazz, van progressieve rock tot metalcore en dit aangevuld met veel synthesizer geluiden en zelfs een aantal folk invloeden. Deze drie nummers krijgen dus nog een vervolg, uw recensent is zeer benieuwd waarmee ze deze gaan toppen.

    Je kunt geen reactie achterlaten.